Redactiespecial: De Olympische Spelen

Special | 05-07-2008 -

Op 8 augustus is het eindelijk nog eens zo ver. Op die dag zal een grooteske openingceremonie de Olympische Spelen van Peking inluiden. Ook binnen onze redactie begint de Spelen-koorts flink te stijgen. Daarom beschreven onze redacteurs in een nostalgische bui de games die hen aan de Olympische Spelen deden denken.

Murdoc Wereldgoals maken met een pintje in de hand

Olympische Spelen of niet, de sport der sporten blijft nog altijd voetbal. Je kan argumenteren dat voetballers eigenlijk relatief weinig fysieke inspanningen moeten leveren in vergelijking met de gemiddelde marathonloper, mountainbiker of tienkamper; en dat die sporten dan ook meer respect verdienen. Toch is voetbal populairder dan ooit. Als we kijken naar de gameversie van voetbal, bevinden we ons in het vaarwater van de aloude discussie tussen Pro Evolution Soccer en Fifa. Om geen fanboys voor het hoofd te stoten, zal ik de vergelijking niet aangaan. Fifa heb ik te weinig gespeeld om zinnige argumenten pro of contra te geven. Met PES daarentegen heb ik mezelf ganse namiddagen bezig gehouden met vrienden op kot. Veelal vergezeld van een fris pintje speelden we honderden matchen van een half uur en scoorden we minstens evenveel wereldgoals op de PC.

Het is alweer een tweetal jaren geleden, dat de cursussen plaats moesten ruimen voor PES 5. Eens opgestart, volgen de matchen Barcelona-Arsenal zich dan ook in ijltempo op. Ikzelf koos altijd de Britse club en met wat meeval zorgden mijn flankaanvallen keer op keer voor een nipte, maar verdiende overwinning. Fabregas en Henry waren dan ook moeilijk af te stoppen. Na enkele uren, als het schuldgevoel de bovenhand kreeg, stopten we dan maar met spelen. De frisse pintjes hadden later op de dag leren echter overbodig gemaakt, waardoor er niets anders opzat dan wat verderop een café binnen te stappen. Met wat geluk was het dinsdag of woensdagavond en vertoonden de grote witte schermen de match van de dag uit de Champions League. Voetbal is en blijft de sport der sporten.

bRahms "Floep" zei de X-button

De olympische spelen, telkemale staan ze garant voor een aantal klassiekers van formaat binnen de games. Zwemmen door op X en Y te rammen, kleiduifschieten door op het juiste moment op X te drukken, tot zelfs 60 meter hordenlopen met X en Y. Je hoort het, binnen deze games zijn het altijd dezelfde toetsencombinaties die terugkomen, telkemale met dat minimale verschil. Hoe sneller je op de knoppen duwt, hoe vlugger je vooruit geraakt.

Dit is ook meteen de reden waarom ik verplicht heb moeten stoppen met Sydney 2000. Deze game, die redelijk competitief is ingesteld, werd een ware veldslag tussen mijn zus en mezelf. Dat we allebei blaren hadden na afloop van de avond, daar konden we nog mee leven, maar na een aantal weken dit spel in ons bezit te hebben, vond m'n zus er niks beter op dan de PlayStation-gamepad gewoon kapot te rammen. "Floep", zei de X-button en tot zover dan ook onze opmars binnen het offline e-Sports gebeuren.

Havoc Brood en spelen

Je bent het waarschijnlijk vergeten tussen al het geknal door (of je drukte altijd op “escape” tijdens de intro), maar Unreal Tournament is wel degelijk een sportgame! Deze futuristische shooter - en dan heb ik het over het originele UT99 - speelt zich af in het gezegende jaar 2362. Je zou verwachten dat de mensheid tegen dan al iets beschaafder is geworden, maar niets is minder waar. Het geweld rijst de pan uit en de overheid heeft moeite om onze overbevolkte aardkloot rustig te houden. Daarom organiseert ze bij wijze van ontspanning Tournaments tussen rivaliserende bendes. Zij mogen het onderling uitvechten in futuristische decors terwijl het gepeupel er naar zit te kijken. “Brood en spelen”, zei een wijs man ooit. In ieder geval, aangezien de Olympische dopingspelen – oops, zei ik daar het verboden woord? – mij nooit echt hebben kunnen boeien wegens gebrek aan écht competitiegevoel, lijkt het me geen slecht idee om er ook een UT-achtige sport in te proppen! Want zeg nu zelf, wat is leuker dan iemand door een shock rifle tien meter de lucht in zien te vliegen? En wie maalt er bovendien nog om sterven als je vijf seconden later toch weer terug kan respawnen?

Ge0force Meer aandacht voor pinguïns

Hoewel je mij nooit zal horen klagen over sporten waarbij slanke vrouwen gehuld in een strak shortje en een spannend truitje zich in de meest onmogelijke houdingen wentelen, vind ik dat de olympische spelen te lijden hebben onder een totaal gebrek aan originaliteit en humor. Omdat lachen nu eenmaal gezond is lijkt het me geen slecht idee om de alom bekende Yetisports in de praktijk om te zetten en in de reeks van toegelaten sporten op te nemen. Deze verslavende flash-games werden een jaar of drie geleden erg populair bij casual gamers dankzij Pingu Throw, waarbij je met een basebalknuppel moest proberen om een pinguïn zo ver mogelijk over het ijs te slaan. Zeker nu de pinguins met uitsterven bedreigd zijn, lijkt het me geen slecht idee om deze beestjes wat extra aandacht te bezorgen, maar ik vrees ervoor dat diverse dierenorganisaties mijn methodiek ernstig in twijfel zullen trekken.

De tien verschillende Yetisports zijn overigens nog steeds gratis en voor niks te spelen op http://www.yetisports.org/

Pina Handdoekjes in aanslag

Als ik aan mijn allereerste Olympische ervaring denk, denk ik spontaan aan Track Meet op mijn oude, intussen versleten Game Boy. Iedereen kent het concept wel: bij het hordenlopen moest je zo snel mogelijk op de A-toets rammen om te sprinten. Op de B-toets drukken om te springen. Achteraf gezien geen kinderspel: concentreren om zo snel mogelijk op de toetsen rammen, daarnaast nog in het oog houden dat de computergestuurde AI *kuch* niet voor mij liep, dan nog eens rekening houden met een opkomende horde én nog eens je sprong timen zodat je er perfect over kan springen. Het resultaat was dan meestal een transpirerende pina met een tick-nerveux in mijn vingers, maar het belangrijkste van al: de gevolgen waren het meer dan waard.

De game kwam rond de examenperiode uit in juni. In die tijd was ik dan ook bezeten om games volledig uit te spelen tot het bitterende einde. In die tijd hadden we niet de luxe om een spel op te slaan. Maar na verloop van tijd hadden we een manier gevonden om alle wereldrecords te verbreken. Al wat we nodig hadden, was een handdoekje. Je plaatst het handdoekje rond je wijsvinger en ‘wreef’ snel over de A-toets heen. Op die manier kon je alle wereldrecords verbreken in de game en liep je sneller dan Speedy Gonzales. Waarschijnlijk was dat ook de reden waarom mijn Game Boy na verloop van tijd volledig versleten was...

Raveno1981 Welcome to the Blitzball Olympics

De enige keer dat de Olympische spelen mij hebben geïnteresseerd was wanneer Frederik Deburghgraeve op weg was naar de gouden medaille in 1996. Dit is uiteraard lang geleden maar ik heb me wel eens afgevraagd hoe sport in de toekomst er zou uitzien. Op dat moment dacht ik bij mezelf dat blitzball uit Final Fantasy X een serieuze publiekstrekker zou zijn.

Voor diegenen die de fictieve sport niet kennen zal ik het even kort (en hopelijk duidelijk) uitleggen. Het is een combinatie van hand- en voetbal die plaatsvindt in een koepel gevuld met water waarin elk team vijf spelers mag inzetten. Je team moet dan uiteraard, zoals in elke sport, meer punten scoren dan het andere team.

Deze sport heeft een heerlijk futuristisch tintje dat gecombineerd wordt met actie en techniek. Dit zou zeker een mooie aanwinst worden voor toekomstige Olympische Spelen. Helaas zie ik onze Rode Duivels geen beweging uitvoeren zoals een Jecht Shot. Gelukkig kunnen we dan nog blijven genieten van de andere teams. Let’s play blitzball!

Soeps Bye bye Dave Mirra, hello naked ladies!

Een klassieke game die bij mij direct een Olympische discipline mag worden, is BMX met veel schaars geklede chicks. Na een hele reeks van Dave Mirra Freestyle BMX-games, had de ontwikkelaar er genoeg van en vonden ze niets beter Dave Mirra te vervangen door poedelnaakte dames. Het BMX-systeem van deze BMX XXX zat wel snor, net als de verschillende tricks, maar het gaf uiteindelijk zo’n raar zicht om vrouwen in bikini, monokini of gewoon naakt op een fietsje te zien. Dat de vrouwen dan bij een foute trick genadeloos tegen het asfalt smakten namen we er toen graag bij. Enig nadeel is dat de grafische kwaliteit toen nog niet zo top was als nu, wat resulteerde in borsten die akelig puntig waren en eigenlijk niet veel detail toonden. De verschillende doelen die je moest voltooien waren allemaal met een knipoog bedacht, maar het zorgde toch voor enkele aangename speeluren. In de praktijk zou ik geen nee zeggen tegen BMX wedstrijden op Olympisch niveau waar vrouwen naakt moeten zijn. De mannen daarentegen, die tellen niet mee en moeten op klassieke wijze meedoen. Een voorstel voor meneer Rogge om met onmiddellijke ingang toe te staan?

Deetje Vieze mannekes

Buiten zwemmen zijn er eigenlijk weinig sporten waar ik in uitblink. Jaren geleden was het achter-de-vrouwen-lopen voor mij een Olympische discipline, maar sinds ik trouw aan mijn vriendin ben, is mijn conditie op dat gebied geminimaliseerd. Eigenlijk geef ik geen ruk om de Olympische spelen … het is telkens een ver-van-mijn-bed-show met sporten die mij weinig interesseren. Wat wel interessant zou zijn, is bijvoorbeeld een Wii Fit Bikini-discipline. Mijn vriendin weigert angstvallig ook maar iets aan te raken dat nog maar ruikt naar gaming maar op JouwBuis circuleren er reeds leuke filmpjes van lieftallige dames die gezellig staan te shaken op het Balance Board. Steek wat strakke dames in een bikini, en laat ze allemaal de verschillende takken van Wii Fit aflopen. Het zal allemaal plots interessanter worden, toch voor de 'vieze mannekes' gelijk jij en ik.

Naast de vele bestaande disciplines, kregen we ook enkele leuke nieuwe disciplines te zien, die hopelijk ooit het rooster van de Olympische Spelen zullen halen. Maakt u even plaats meneer Rogge, want de 9lives-redactie is veel beter geschikt om het IOC te besturen?

Conclusie