Steam Review: Beat Hazard

Special | 04-05-2010 -

Het genereren van gameplay op basis van je lievelingsmuziek is een behoorlijk interessant idee. Audiosurf deed dit in de vorm van een racegame en oogstte hier heel wat succes mee. De mannen van Cold Beam Games houden van wat meer actie en creëerden een Asteroids-kloon waarin je het een liedje lang kan opnemen tegen rotsen, raketten en vijandelijke schepen.

Het grote voordeel van muziekgebaseerde level-generatie, buiten dat je natuurlijk de soundtrack zeker zal appreciëren, is dat je een schier onuitputtelijke variëteit aan levels bij je spel krijgt. Toch zal je een goede combinatie moeten vinden tussen de invloed van de muziek en de fun die het spel aanbiedt. Een tekort aan één van beide zal het spel een maat voor niets maken.

Ritmische lasers

De spelende muziek heeft twee invloeden op het spel. De vele twinkelende sterren in de achtergrond zullen flikkeren op maat van de muziek die je speelt. Dit lijkt een louter cosmetische invloed, maar bij heftige muziek zal je beeld zo'n wirwar van lichtflitsen worden dat je nauwelijks nog ziet wat er aan de hand is. Als er ooit een spel was waarbij de epilepsiewaarschuwingen serieus genomen moesten worden, is het Beat Hazard wel.

De andere manier waarop muziek je spel beïnvloedt heeft meer betrekking op de gameplay. De kracht van je wapen wordt namelijk door drie elementen bepaald. Buiten de vrij klassieke powerups die je kan verzamelen speelt ook het ritme en volume van de muziek een rol. Het volume wordt net als de gewone powerups verzamelt door icoontjes op te picken na het verslaan van vijanden, dus eigenlijk blijft er maar één invloed over van de muziek zelf. Bij de stevigere muziek krijgen je lasers nog een aardige boost. Dit is toch vrij zwak als je je spel op muziek baseert.

Muziek start bij het begin van ieder level ook bijzonder stil, en je dient de eerder vernoemde volume powerups te verzamelen om de muziek beter te horen. Als je een beetje pech hebt en deze powerups verschijnen slechts sporadisch, dan heb je dus niet enkel vrij zwakke wapens, maar hoor je de muziek nauwelijks. Weeral iets dat toch wel vrij storend is bij dit soort games.

Ontelbare levels

De gameplay van Beat Hazard wijkt weinig af van klassieke Asteroid-games. Je vliegt met je ruimteschip rond, vernietigt asteroïdes en vijandige schepen en je pikt af en toe een powerup op. Ook de toevoeging van Boss Ships die uit verschillende onderdelen bestaan is niets nieuws in dit genre. Wat je tijdens een liedje zoal op je af krijgt, zou ook gebaseerd zijn op de muziek, en dit lijkt ook wel te kloppen want bij het herspelen van een liedje blijven de vijanden gelijk. Maar de invloed van de muziek lijkt toch wel beperkt want er is alleszins geen enkele duidelijke connectie tussen het tempo en de vijanden. Wat het wel interessant maakt is dat een liedje met veel rustige stukken, en dus zwakkere wapens, het spel moeilijker maakt. Hierdoor zal je veel meer voldoening halen uit het uitspelen van Für Elise dan pakweg Linchpin. Het competitieve element waar je scores voor een bepaald liedje kan vergelijken is ook gelijkaardig opgezet als bij Audiosurf. Via Steam kan je mooi volgen welk liedje je vrienden aan het spelen zijn, en dan natuurlijk proberen hun scores te verbeteren. Maar uiteindelijk heb je toch vaak het gevoel dat je een zoveelste Asteroids-kloon met een kleine twist speelt, wat een beetje spijtig is omdat indiegames het vaak van hun originaliteit moeten hebben.

Technisch gezien valt het spel in de middelmaat voor indiegames. De graphics zien er redelijk goed uit, maar zijn vrij repetitief. Er lijkt vooral aandacht besteed te zijn aan de wapens, en die mogen op volle sterkte zeker gezien worden. De geluidseffecten zijn echter vrij pover en klassiek uitgevoerd. De soundtrack bepaal je natuurlijk wel zelf, maar je krijgt er van de makers ook een tiental liedjes bij. Dit zijn vooral een soort rock/techno crossover toestanden die mij alleszins niet konden bekoren en dus snel vervangen werden door het betere werk.

Conclusie