GC 2012: Dragon Commander - multiplayer

Special | 20-08-2012 -

Het Belgische Larian Studios mocht op Gamescom zeker niet ontbreken. We waren er dan ook als de kippen bij om hen een bezoekje te brengen en te aanhoren wat ze te vertellen hadden over één van hun projecten. Dragon Commander is gebaseerd op het rijke Divinity-universum, maar zal ons een totaal andere game aanbieden dan we doorgaans gewend zijn van deze studio. Het is een combinatie van meerdere genres en biedt een strijdtoneel dat zich hoog in de lucht zal afspelen.

Het RPG-genre, de grootste focus van Larian Studios, wordt zeker niet genegeerd in Dragon Commander. Het krijgt enkel gezelschap van de genres real-time-strategy, aerial combat en een snuifje politieke bemoeienis. Kort door de bocht samengevat is het Risk met Draken en gigantische luchtschepen. In de single player campagne krijgen we naar goede gewoonte een hele waslijst aan queesten voorgeschoteld, waarbij elke beslissing die we maken andere gevolgen zal hebben. Deze beslissingen kunnen worden beïnvloed door de ons omringende personages die niet altijd even oprecht zijn en er een eigen agenda op nahouden. We beginnen als een jonge Dragon Knight die vecht voor het behoud van Rivellon nadat zijn vader brutaal werd vermoord. Om te weten hoe dat verhaal afloopt, zullen we een nieuw bezoek aan Larian moeten plannen, want tijdens Gamescom gingen ze enkel dieper in op de multiplayer.

Aangezien Risk hierin als een goede leidraad dient, gebruiken we het om het basisprincipe van de multiplayer van Dragon Commander uit de doeken te doen. Het spel begint met een kaart met verschillende landen. Die landen worden verdeelt over een totaal van vier spelers. Indien we een vriend te kort komen, zal deze plaats worden opgevuld door een computergestuurde speler. Iedereen vertrekt met een reeds inzetbaar leger om de eigen landen te beschermen en deze van de andere spelers te veroveren. Daarnaast genereren de verschillende landen goud waarmee bijkomende troepen kunnen worden gekocht. De inzet is voorlopig enkel totale dominantie, maar er wordt ook al gespeeld met de gedachte om bijkomende opdrachten toe te voegen zoals het veroveren van een vooropgesteld gebied of het verslaan van een specifieke speler. Van zodra die initiële fase is afgewerkt is het tijd om bijkomende troepen te plaatsen, te verhuizen en ze voor te bereiden op de gevechtsfase van het spel.

Deze verschilt enorm met het Risk-opzet, omdat we hierin kennismaken met de real-time-strategy en de aerial combat. We kunnen het lot laten beslissen, maar het is zoveel onvoorspelbaarder en geeft een leger dat statistisch gedoemd is om te verliezen een kleine kans om te overwinnen zoals we tijdens de demo hebben kunnen ondervinden. De confrontaties gebeuren namelijk niet altijd in een één-tegen-één gevecht. Iedere speler zijn leger kan er bij betrokken geraken en als zelfs dat het geval niet is, kan een buitenstander met zijn draak roet in het eten komen gooien. Zo kunnen twee grote legers eerst met elkaar afrekenen alvorens ze het kleine opdondertje uitroeien. Alleen kunnen ze tegen dan te ver uitgedund zijn, zodat de underdog onverwachts zijn slag kan thuishalen.

De legers bestaan uit kleine wendbare fighters, stevig vliegende tanks, enorm krachtige artillerieschepen en als toemaatje een draak die uitgerust is met een jetpack. De eerste drie kunnen in een vicieuze cirkel tegen elkaar gebruikt worden. Fighters zijn goed tegen artillerie, tanks tegen fighters en artillerie tegen tanks. Deze drie sturen we aan via een bovenaanzicht zoals we dat meestal doen in andere real-time-strategy games. De draak volgen we over zijn schouder en besturen we op een manier die doet terugdenken aan Divinity II: Ego Draconis. Deze kunnen we in het midden van de strijd oproepen om snel toe te slaan en de troepen van de tegenstander toe te takelen. Alleen moeten we onze eigen troepen goed in de gaten houden, want de tegenspelers kunnen exact hetzelfde doen en dan is een draak ook een zeer handig verdedigingsmiddel.

Het gevecht in de lucht speelt zich momenteel af in één laag, maar dat zou in de uiteindelijke versie van Dragon Commander uitgebreid worden naar drie lagen. Eentje die hoger ligt waarin de troepen zich trager verplaatsen en verder kunnen schieten en een laag waarin ze veel sneller kunnen vliegen, terwijl dit ten koste gaat van hun bereik. Deze mogelijkheden worden momenteel afgetast om te zien of het voor de speler nog overzichtelijk blijft, want een eerste indruk van de multiplayer is eerlijk gezegd nogal chaotisch. Eerst de verschillende troepen aansturen, dan in de drakenvorm snel toeslaan, daarna de troepen corrigeren, verdedigen als draak en dat gedurende een skirmish van ongeveer tien tot vijftien minuten.

Om een bijkomend tactisch element toe te voegen, kunnen we in Dragon Commander gebruik maken van speelkaarten. Met deze kaarten kunnen we zowel de troepen als de draak met extra vaardigheden uitrusten. Voor elk gevecht kunnen we er een maximum van vijf selecteren waarvan er drie zichtbaar zijn voor de tegenstanders. Een voorbeeld hiervan is de mogelijkheid om de vliegende tanks mijnen te laten leggen om zo een verdedigende linie op te richten die onze troepen afgeschermd van een speler, terwijl we ons eerst focussen op een derde speler. Een gevecht kan niet alleen gewonnen worden met een groot overgewicht in aantallen, maar een goed tactisch vernuft kan doorslaggevend zijn.

Conclusie