ShootMania: Storm (alpha) hands-on

Special | 26-06-2012 -

Ontwikkelaar Nadeo kennen we al een tijdje door de TrackMania-games, die tevens elk jaar een plekje op gelijk welke lanparty weten te scoren. Bij de lancering van TrackMania²: Canyon kwamen ze echter met iets nieuws af: het ManiaPlanet-platform. Dit moest in de nabije toekomst als centrale plaats weten te dienen voor alle games door Nadeo ontwikkeld en ShootMania: Storm behoort hier toe. Een sprong in het onbekende, want in plaats van met racewagens over geflipte tracks te scheuren, moeten we onze lasergun in de hand nemen en elkaar gaan afknallen. We waren dan ook benieuwd hoe men te werk is gegaan.

Opinie EliasAdam:

Op het eerste zicht ziet ShootMania er als een minimalistische shooter uit met weinig mogelijkheden en dit is effectief ook zo. Het doet een beetje nostalgisch terugdenken aan Quake en Unreal Tournament, en dat was waarschijnlijk de bedoeling van Nadeo en Ubisoft. In deze alpha versie kregen we twee verschillende laserguns in onze handen gepropt. De ene schiet een laserstraal af en dan moet je 3 seconden wachten, de ander kan 5 saldo's afvuren vooraleer op te laden. Het wapen dat je in handen krijgt varieert echter naargelang de modus die je zit te spelen.

Momenteel zitten er een stuk of drie noemenswaardige modi in de alpha versie verwerkt. Battle, Royal en Elite. In Battle strijden twee teams tegen elkaar en staan tactiek en vaardigheid centraal. Twee teams proberen alle torens op het speelveld te vangen en krijgen daar elk om beurt 15 seconden voor. Zolang de aanval niet wordt afgeweerd, kan men blijven veroveren en dat gaat door totdat de 5 minuten om zijn of als alle torens gevangen zijn. In totaal moet je vijf rondes zien te winnen en dat kan tijdens een spannende match saai worden doordat een potje te lang kan duren.

Voor wie Battle te lang duurt, is er nog Royal. Hier speel je niet in teams, maar is het elk voor zich. Dankzij de jumpers die verspreid liggen over het speelveld en je springkracht, die irritant onder de sprintknop huisvest, kan je snel van de ene kant naar de andere geraken. Het is de bedoeling alle tegenstanders te elimineren voordat het krachtveld wordt geactiveerd. Dit veld krimpt naargelang de tijd en al wie ertegenaan botst, sterft. Handig als mensen niet reageren of om snel de overwinning binnen te rijven.

Aangezien Nadeo zich meer op het competitieve toe wil spitsen, heeft men de Elite-modus gecreëerd. We spelen zes korte spelletjes drie tegen drie. Elke ronde wordt een aanvaller alleen het veld ingestuurd met zijn railgun en drie armor punten. Elk keer hij wordt neergeschoten, verliest hij een punt voor het team. Als hij alle drie zijn armor punten verliest, dan scoort hij niks. Als hij echter de 3 verdedigers elimineert, of als hij de toren weet vast te leggen voordat de ronde voorbij is, wordt het nummer van resterende punten van zijn harnas toegevoegd aan de totaalscore van zijn team. Tijdens de reguliere speeltijd moet elk teamlid spelen. Als de score gelijk is, moet er nog een ronde gespeeld worden om te bepalen welk team wint.

 
Opinie JohnnyricoMC:

Nadeo durft nogal, met enkel racegames en zeilsimulators in je portfolio aan een multiplayer-FPS werken. In ShootMania zien we flink wat terug van de TrackMania-racegames, vooral dan in de ontwerpstijl van de slagvelden: het ziet er allemaal uit alsof het met voorgefabriceerde onderdelen gemaakt is. Dat is geen toeval aangezien de map-editor die we van TrackMania kennen, gebruikt wordt. Het doet ergens wat denken aan de Forge-mapeditor van de Halo-games, maar die van Nadeo is toch nog een stuk gebruiksvriendelijker.

Wat we tijdens hand-on sessies opmerkten, was dat enkele van de team-based speltypes er erg goed in slagen spelers te dwingen effectief aan teamwork te doen. Er zijn genoeg games waarbij zowat iedereen ongestraft als ‘lone wolf’ speelt in team-based speltypen zonder dat het echt gevolgen heeft voor de uitkomst. In ShootMania is dat anders: de overwinning hangt echt wel af van of je je teamgenoten ter hulp schiet wanneer ze in de penarie zitten.

Jammer genoeg komt er bij het aanvallen en verdedigen een flinke dosis geluk of gokwerk kijken: de schoten uit je wapen reizen nogal traag, dus je moet wat proberen te voorspellen waar je vijand zich naartoe begeeft en hopen dat hij per abuis in je schot wandelt. Ook heeft het vizier een erg lomp ontwerp. Sommigen beschouwen dat misschien een detail, maar voor fervente shooterfanaten kunnen die pixels waarmee ze mikken van onschatbaar belang zijn.

Op de maps zitten tal van leuke zaken zoals grote mancannons, schilden die alles wat met hun in aanraking komt tot atomen herleidt en tunnels die bij de ingang en uitgang je wapen verwisselen. Een probleempje dat ShootMania voorlopig wel nog heeft, is balancering. Als enkele teamleden tijdens een ronde de server verlaten, kun je plotseling ernstig in het nadeel zitten. Spelers worden namelijk enkel bij het joinen een team toegewezen en tijdens een ronde wordt er niet geswitcht. Dan ben je bij een capture point-gametype meteen verloren en bij het Jailbreak-gametype gedwongen te schuilen tot de klok afloopt, om zo een gelijkstand af te dwingen.

Conclusie