Borderlands: Claptrap's New Robot Revolution

Special | 06-10-2010 -

Een vluchtige blik op de klok confronteert me op pijnlijke wijze met mijn verslaving. Reeds acht uur aan een stuk vertoef ik in de idyllische en avontuurlijke omgevingen van Borderlands’ Pandora. Alles gaat vlot en ik heb nog één eindbaas op m’n dodelijke lijstje. Geen idee hoe hij eruit ziet, maar hij is dichtbij; dat voel ik gewoon. Om de hoek gekomen, sta ik plots oog in oog met een gedrocht waarnaast zelfs je schoonmoeder de prijs van Miss Universe in de wacht sleept. Ik ben er geweest.

Of zo leek het toch, maar slechts een fractie van een seconde later vervoegde één van mijn goede vrienden en mede-verslaafde me, om mij met één simpel schot van zijn hoogst zeldzame wapen te verlossen van het gevaar. Zo’n belevenissen zijn momenten waarop vriendschappen gesmeed worden, reeds bestaande banden versterkt worden, en bovenal momenten die je lang zullen bijblijven. Laat het nu net deze situaties zijn die Borderlands tot een fantastische en onvergetelijke coöp-ervaring maakten.

Het DLC-virus

Toch waren er destijds ook enkele punten van kritiek. Zo werd het spel wat saai na het voltooien van de laatste, teleurstellende missie, waardoor je geneigd was Pandora al gauw weer te verlaten. De ideale oplossing hiervoor is de dag van vandaag DLC, of het (tegen betaling) downloaden van een hoop nieuwe content. Ook de oude rotten van Gearbox Software, tevens bekend van Brothers in Arms, werden door dit virus gebeten. Uit deze infectie ontstond recent Claptrap’s New Robot Revolution, het vierde uitbreidingspakket voor Borderlands.

The Interplanetary Ninja Assassin

En met het thema van deze DLC raakt Gearbox meteen al de gevoelige snaar bij menig Borderlands-speler. Het draait namelijk allemaal om de o zo sympathieke en grappige Claptraps, de robotjes die je overal te hulp schoten in het originele spel. In Claptrap’s New Robot Revolution zijn ze echter wat minder braaf en dit heeft alles te maken met hun nieuwe soortgenootjes. De autoriteiten van Pandora ontwikkelden, nog voor het openen van de Vault, een speciale Claptrap, die als enige opdracht het buitenhouden van alle Bounty Hunters had. De lieverdjes werden echter ietwat te slim en gewelddadig, met een heuse staatsgreep onder de deskundige leiding van “CL4P-TP the Interplanetary Ninja Assassin” tot gevolg. En ja, het is nu aan jou om die revolutie een halt toe te roepen.

ClapTRAP

Wat volgt is een knotsgek avontuur, volgestopt met de gekende Borderlands-humor. Je leert enkele nieuwe personages kennen, de één al zotter dan de andere, en je doorkruist ook enkele nieuwe gebieden. Het feit dat deze gebieden al bij al niet eens zo groot zijn en het bovendien niet mogelijk is om die per voertuig te verkennen, doet wel wat af tegenover de andere delen van Pandora. De ClapTraps wierpen niet alleen het bestaande regime omver, maar ze terroriseren ook actief de bevolking. Doorheen alle gebieden van dit uitbreidingspakket hebben ze namelijk valstrikken geplaatst, waardoor een niet afhoudende aandachtigheid van de speler geëist wordt. Dit maakt de kleine schaal van de gebieden grotendeels goed en zorgde bovendien voor enkele paniekmomenten tijdens mijn speelbeurt, wat natuurlijk altijd goed scoort op de bevredigingsfactor.

Eén voor allen, allen voor één

De levelcap werd trouwens opnieuw met maar liefst acht levels verhoogd, maar voor ondergetekende maakte dat eerlijk gezegd niet veel verschil. Ik begon namelijk –vol goede moed– aan dit epos met een character van level 34. Dit viel echter in het niets met de mechanische schavuiten die mijn pad kruisten en vele malen sterker waren. Er wordt dan ook verwacht dat je enerzijds ten strijde trekt met drie andere vrienden, maar anderzijds ook dat je minstens niveau veertig behaald hebt. Het is jammer dat de instapdrempel zo vrij hoog is en ietwat minder bedreven spelers zo ontmoedigd worden. Mensen die het gevaarte alleen aangaan beleven trouwens nog steeds slechts half zoveel fun en bij deze raad ik je ook aan om zoveel mogelijk vrienden op te trommelen.

Conclusie