Company of Heroes 2

22 May 2012 17:00 -

Het nieuws dat THQ dit jaar niet op de E3-beursvloer aanwezig zou zijn, kwam voor velen niet onverwacht. We worden overstelpt met berichten over het bedrijf en de slechte financiële situatie ervan. Misschien is het net om deze reden dat THQ besliste om een pre E3-evenement te organiseren in Londen om daar de grote games aan de pers voor te stellen. 9lives was aanwezig en kreeg onder andere de eerste beelden van Company of Heroes 2 te zien.

De eerste Company of Heroes dateert al van 2006 en naast deze originele game kreeg het verhaal ook twee uitbreidingen. Al vanaf het eerste moment maakte ontwikkelaar Relic Entertainment zich sterk dat ze met veel oog voor detail werkten en een historisch correcte game wilden maken. Hierin slaagde de ontwikkelaar ook en de game zette meteen een nieuwe standaard voor zowel de franchise als voor het RTS-genre. Het ontwikkelingsteam baseerde zich voor de ontwikkeling van Company of Heroes op onder andere de film ‘Saving Private Ryan'. Deze prent bracht een realistische weergave van een oorlog en meteen wist ontwikkelaar Relic dat ook zij in de game een echte oorlog wilden brengen, met echte soldaten en echte gevechten. Dit historisch correcte kader van de game zorgde er ongetwijfeld ook voor dat de community in al die jaren zo trouw gebleven is. De ontwikkelaar toonde in Londen dan ook trots enkele cijfers: maandelijks spelen nog steeds meer dan 100.000 spelers het spel online en in maart (toen deel twee aangekondigd werd) steeg dat cijfer zelfs tot 254.000.



Het spreekt dan ook voor zich dat Relic hoopt op een hoger spelersaantal met Company of Heroes 2. Dit spel laat het Westelijke front voor wat het is en trekt naar het Oostfront, waar naar verluidt de meest bloederige veldslagen hebben plaatsgevonden. De ontwikkelaar liet enkele filmpjes zien die moesten aantonen dat D-Day een gezellige strandwandeling was in vergelijking met wat er zich aan het Oostelijke front afspeelde. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog had niemand nochtans verwacht dat Duitsland ook de voormalige Sovjet-Unie zou binnenvallen. Stalin en Hitler hadden tenslotte een overeenkomst (het ‘Molotov-Ribbentroppact') dat er tussen beide landen geen oorlog gevoerd zou worden en dat ze de krachten zouden bundelen tegen de rest van de wereld. Hitler had echter andere plannen want hij had schrik van het grote U.S.S.R. Om een lang verhaal kort te maken: Hitler voerde in 1941 een verrassingsaanval uit en drie miljoen Duitse soldaten namen deel aan de invasie. Operatie Barbarossa leek aanvankelijk een geslaagde zet want het Derde Rijk wist op te rukken tot aan de rand van Moskou. De oorlog tussen beide grootmachten begint dan pas echt: steden worden door de Sovjet-Unie aan hun lot overgelaten en één op zeven inwoners sterft.

De Duitse Wehrmacht ondervond toch ook wat hinder want ze ontdekten al snel dat ze in de minderheid waren op het slagveld. Maar liefst dertig miljoen Russen trekken ten strijde en in 1942 vaardigt Stalin ‘Order nummer 227' uit waarin staat dat geen enkele soldaat een stap terug mag zetten, op straffe van de dood. Het Rode Leger ziet zich dus genoodzaakt om te vechten tot de dood en dat zorgt ervoor dat het Oostfront het bloederigste strijdtoneel uit onze geschiedenis was. Het was een oorlog om politieke redenen en ideologieën maar daarnaast speelde ook de natuur een grote rol: sneeuw en warmte zorgden ervoor dat de gevechten nog gevaarlijker werden. Relic's doel met Company of Heroes 2 is om de oorlog in al zijn gruwelijke vormen te tonen zodat de speler echt ondergedompeld wordt. Toch moet het goed aangepakt worden omdat de oorlog nog altijd leeft bij de slachtoffers en hun nabestaanden en beide kanten van het gruwelijke verhaal moeten getoond worden.



"Eén dode is een tragedie. Een miljoen doden is een statistiek"

Voor deel twee werd dan ook echt alles uit de kast gehaald: de ontwikkelaar dacht goed na over de impact van de eerste game en wat de gamers ervan vonden. Daarnaast werd er ook voor het eerst een echte researchtrip georganiseerd naar onder andere St. Petersburg en Berlijn, waar de littekens van de oorlog nog steeds zichtbaar zijn. De kern van de franchise moest tenslotte nog steeds dezelfde blijven en dit bestaat uit drie grote luiken. Als eerste is het nog steeds de bedoeling om de speler de echte oorlog te laten ervaren. We trekken niet naar een futuristisch strijdperk en het spel wil ook geen draai geven aan onze geschiedenis. De uitkomst van de oorlog (en dus ook de game) staat dan ook vast: aan beide kanten vallen miljoenen slachtoffers. Jij kan echter wel proberen om de kleinere veldslagen in jouw voordeel te laten uitdraaien door met iedere soldaat bezig te zijn. En dit blijft nog steeds belangrijk: de focus ligt op de individuele soldaat, niet op de leiders die vanop kilometers afstand alles in de gaten houden. Het tweede punt waar de ontwikkelaar trouw wil aan blijven, is dat elk gevecht een verhaal moet vertellen. Als speler moet je onder de indruk zijn van elk gevecht en dat zal ook de manier waarop je erover vertelt beïnvloeden. Daarnaast maakt ook iedereen zijn eigen verhaal dankzij de skills en zal de spelervaring voor iedereen verschillen. De derde en belangrijkste pilaar waarop de franchise steunt, is dat je als speler tactisch moet spelen om te winnen. Slimme generaals die in de epische setting hun mannetje kunnen staan, worden beloond. Of zoals Stalin het ooit zo mooi verwoordde: "Eén dode is een tragedie, een miljoen doden is een statistiek". Soms moet je dus opofferingen maken om door te kunnen stoten naar de volgende stad.

Om dit alles zo goed mogelijk om te zetten naar een meeslepende spelervaring, werd de engine van de eerste game herschreven. De Essence Engine 3 is in feite een gans nieuwe engine die onder andere een nieuw "Enhanced Presentation Layer" bevat, daarnaast werden ook de rendering engine, audio engine en simulatie engine onder handen genomen. Het allerbelangrijkste is ongetwijfeld de manier waarop de omgeving invloed heeft op de gameplay. Zo zal sneeuw een impact hebben op de manier waarop je speelt en de ontwikkelaar verklaarde in Londen dat het gewoon een simpele texture zou kunnen zijn, maar bij Relic wilden ze meer. In Company of Heroes 2 betekent dit dat de sneeuw er weldegelijk ligt en je troepen zal beïnvloeden: tanks slippen weg op ijs of ze breken het en ze voelen zwaarder aan. Ook zullen grondsoldaten bij twintig centimeter sneeuw zich zichtbaar trager over het slagveld bewegen. Ook de vijand zal hinder ondervinden en dat betekent dat een nieuwe tactische oorlogsvoering mogelijk is.



De memoires van een soldaat

Van al deze vernieuwingen zullen we ten volle van kunnen genieten in de single player van de game. Deze brengt ons (zoals eerder gezegd) naar het Oostfront waar het Rode Leger moeder Rusland moet bevrijden van den Duits. Het spel schotelt ons het begin van Operatie Barbarossa voor en laat ons het hele gebeuren volgen: van aan de Duitse grens tot aan de poorten van Moskou. Het verhaal zelf wordt verteld door een ex-soldaat die aanwezig was op het slagveld en achteraf zijn verhaal neerpent. Hij is dus een van de weinigen die de oorlog overleefde en dat geeft toegang tot extra informatie en meerdere lagen gameplay. Wat dit laatste juist wil zeggen is nog niet duidelijk al kunnen we ons wel voorstellen dat men het verhaal beter in een bepaalde richting kan sturen. Het nieuwe slagveld brengt ook twee nieuwe legers die anders spelen en een andere ervaring hebben. Het Rode Leger voelt zich in een hoekje geduwd en geeft werkelijk alles om te overleven. Ze zijn niet goed getraind, maar wel massaal aanwezig en dat is de grote kracht van de Russen. De Duitsers daarentegen zijn onderbemand, hebben geen kennis van de omgeving en gaan vaak chaotisch gewend. Zij kunnen dan weer wel rekenen op een betere training, krachtigere wapens en meer geavanceerde technologieën.

Na deze best wel indrukwekkende inleiding was het tijd voor een gameplaydemo en deze bracht ons naar het kapotgeschoten stadje Rzhev. Meteen zagen we hoe de squads op de omgeving reageren en zich onmiddellijk indekken. De diepte van de sneeuw zorgt ervoor dat ze trager wandelen en hoewel de sneeuw geen voetsporen nalaat (toch niet in deze vroege build) opent het toch nieuwe gameplayperspectieven. Na een close-up op enkele gedetailleerde soldaten die ook nog eens een hoop nieuwe animaties kregen, was het tijd voor vuurwerk. De eerste kleurrijke explosies verschenen nadat de ontwikkelaar met een vlammenwerper een gebouw in brand stak. Deze zullen volledig uitbranden en vijanden die in het gebouw zitten moeten dus kiezen: naar buiten komen of levend gebakken worden in het gebouw. De A.I zal dus ook erg sterk moeten zijn, zeker omdat je nu over muurtjes of obstakels heen kan springen en dus volledig zelf kan bepalen hoe je een situatie aanpakt. Order 227 wordt ook strikt nageleefd door de leiders in het spel en we zagen al hoe enkele soldaten hun eigen teamleden moesten afmaken nadat de ontwikkelaar besliste om terug te trekken tijdens de gameplaysessie. Wanneer je dus met het Rode Leger speelt en beslist om net iets te ver terug te trekken, zal je daarvoor worden afgestraft, net zoals dat op de echte slagvelden van het Oostfront ook gebeurde.



Een andere belangrijke vernieuwing is de ‘fog of war' of het ‘True Sight'-systeem dat aangeeft wat je soldaten zien. Dit wil zeggen dat jij als speler enkel datgene zien wat binnen het gezichtsveld van jouw soldaten ligt. Dit gaat erg ver en de grijze massa zal jouw soldaten steeds als een onheilspellende mist omringen. Wat er in die mist gebeurt weet je niet en de vijandige soldaten zullen hier dankbaar gebruik van maken. Opnieuw maakt dit duidelijk dat tactiek van groot belang is in de game en het flanken van vijanden wordt plots een stuk uitdagender. De voertuigen worden door ‘True Sight' indrukwekkender omdat je het geluid al van ver hoort afkomen. Toch worden de zwaktes ervan door het systeem benadrukt want zoals iedereen wel weet van eender welke andere oorlogsgame: in elk oorlogsvoertuig zie je erg weinig omdat je volledig beschermt bent. Bij de rijdende gevaartes hoort ook een andere vernieuwing: je troepen kunnen gemakkelijker in en uit de voertuigen springen. Bij een aanval kan je zo gemakkelijk je troepen te voet verder laten gaan of je kan de vijanden uit hun voertuig verdrijven en hier zelf mee rondrijden.

Company of Heroes 2 ziet er alvast veelbelovend uit en het feit dat er zoveel werk werd gestoken in de omgevingen die ook nog eens dynamisch zijn, zorgt ervoor dat deze nieuwe RTS wel eens een topper in 2013 kan worden. Alles oogt erg natuurlijk en je zou haast gaan wensen dat je echt op het Oostfront aanwezig was. Gelukkig kan dat vanaf volgend jaar veilig achter onze pc.