Crysis

Gereviewed voor PC door Psychokillah

Review | 30 November 2007 16:15 -

Als er een spel is dat de voorbije maanden menig gamerhoofd gek heeft gemaakt, dan is het ongetwijfeld Crysis. Het begon allemaal met enkele screenshots waarop moeilijk te zien was of het nu pre rendered of echte in-game beelden waren. Nadien kregen we nog enkele adembenemende filmpjes onder onze neus geschoven. Je moet al Jack Thompson heten om niet te kunnen weerstaan aan al dat leuks. Weken lang hebben we Crysis kunnen bewonderen, het beminnen, ernaar gehunkerd en eindelijk is het dan zover ... the moment we've all been waiting for: Crysis is among us!

CryEngine 2

De naam Crytek moet bij velen, zoniet bij iedereen, toch zeker een belletje doen rinkelen. Het is immers de naam van de Turkse gamedeveloper, die ervoor gezorgd heeft dat ik enkele jaren geleden uren en uren achter mijn pc heb doorgebracht, zonder enig contact te hebben met de buitenwereld. Deze studio was immers verantwoordelijk voor de immens populaire titel Far Cry. Deze titel toonde ons prachtige ingame beelden die hun gelijke niet kenden en deze werden bovendien nog in een ijzersterk game geperst. Kortom, Crytek mocht een eerste topper op zijn palmares noteren.
Na het succes van Far Cry hebben de ontwikkelaars niet op hun lauweren gerust en zijn ze meteen aan het werk gegaan om een nieuwe engine met bijhorend game klaar te stomen. Resultaat: een grafische engine die een nieuw tijdperk inleidt, genaamd CryEngine 2 en het game, aangedreven door deze motor, met de bijpassende naam Crysis. Een mens vraagt zich af hoeveel woorden je kan blijven vormen met het prefix "Cry".

Verenigde Staten versus Noord-Korea versus Aliens

We schrijven 2019 en bevinden ons ergens op een tropisch eiland in de Atlantische Oceaan, toch wel een beetje een déjà vu gevoel voor de Far Cry spelers. Jij staat onder de hoede van het Amerikaanse leger, meer bepaald bij het Delta Force, waar je luistert naar de naam 'Nomad'. De Noord-Koreanen hebben de kernwapen-crisis (of was het crysis?) klaarblijkelijk niet goed verteerd en hebben, bij wijze van frustratie, dit eiland volledig ingenomen. Uiteraard wil de Amerikaanse regering zijn eiland koste wat het kost terug, want al snel zal blijken dat het hen niet te doen is om het extra stukje landsgebied. Er worden op dit eiland immers heel wat wetenschappelijke proeven uitgevoerd, die niet altijd hoeven gezien te worden door de buitenwereld.
Wanneer er op een gegeven moment een asteroïde zo goed als voor je neus neerstort, liggen de kaarten plots heel anders en zal je het moeten opnemen tegen het buitenaardse gespuis dat zich uit deze asteroïde heeft geknepen. Er rust dus een zware taak op je schouders, Mr. Nomad.

Freedom

Het verhaal heeft misschien wel een zeker 'duim-zuig' gehalte, maar eens je in het spel zit, ga je meteen op in de schitterende gameplay elementen, waardoor het eigenlijk weinig uitmaakt welk verhaal er rond de singleplayer campagne werd gebakken. Dat komt in de eerste plaats door de enorme vrijheid die je krijgt tijdens het uitvoeren van missies in de singleplayer. Je moet natuurlijk een vaste serie van missies tot voltooiing brengen, maar hoe je dat doet is allemaal een kwestie van persoonlijke smaak. De enorm wijdse jungle-omgevingen geven je immers meerdere mogelijkheden om je doel te bereiken. Steel je graag een bootje om van de ene kant naar de andere kant van het eiland te komen of ben je eerder een verkennerstype dat graag het hele eiland afwandelt? Leg je graag alles en iedereen, die je pad kruist, om of ga je liever omzichtig te werk om niet gezien te worden? Of weet je niet goed wat je wil en wissel je de zaken graag eens wat af? Je maakt dus volledig voor jezelf uit hoe je het spel wilt spelen.

Hetzelfde verhaal gaat op voor de manier waarop je tegenstanders naar de eeuwige jachtvelden stuurt. Je kan ze simpelweg overhoop knallen met je arsenaal aan wapens, je kan ze opblazen, je kan ze met een voertuig naar keuze omver rijden, je kan ze bedelven onder het puin van een instortend gebouw, je kan ze tegen een boom smijten en dit lijstje gaat nog wel eventjes verder. Kortom, de sadisten onder jullie zullen ongetwijfeld aan hun trekken komen.

"Does my bum look big in this ?"

Een andere niet te missen feature van Crysis is ongetwijfeld het "Nano-suit". Nooit eerder werd een dergelijk concept in een FPS geïntroduceerd en eens je ermee gespeeld hebt vraag je je af waarom. Jij bent immers een van de weinige uitverkorenen binnen je team die dit pak mogen dragen. Dit pak kan je instellen in verschillende modi, die elk op hun manier gebruik maken van de energie van het Nano-suit. Zo staat het pak standaard in de Max Armor modus. Wanneer je geraakt wordt door een kogel of andere rondvliegende projectielen, verliest het pak energie, maar blijft je gezondheid onaangeroerd. Daarnaast is er nog de Speed modus, die je in staat stelt sneller te lopen; een Cloak modus, om onzichtbaar te worden en last but not least, de Strength modus, die je een ongeziene kracht geeft om hoger te springen en zwaardere klappen uit te delen.
In het begin behandelde ik dit item nogal stiefmoederlijk, maar wanneer je er na enkele missies mee vertrouwd begint te raken, blijkt het een bijzonder handig ding te zijn. Het is een eenvoudig concept, maar dodelijk efficiënt. Je kan immers op zeer eenvoudige wijze schakelen tussen de verschillende modi en zo zal dit pak ook mee je tactiek gaan bepalen gedurende de missies, want het maakt ongetwijfeld het verschil tussen leven en dood. Het Nano-suit wordt met andere woorden een tweede natuur. Tracht er dus niet TE hard aan te wennen, want de teleurstelling zal des te groter zijn wanneer je een andere shooter gaat spelen.

Artificial Crytelligence

Als het op kunstmatige intelligentie aankomt kunnen we ook alleen maar enthousiast zijn. Je zal immers je handen vol hebben aan de grote hordes vijanden en dat is vooral te danken aan het verstand van de Noord-Koreanen, want als je niet aandachtig oplet hoe je je vijanden belaagt, word je in no-time geflankeerd door die duivelse spleetogen, die door een sterke communicatie hun eigen tactisch plan opbouwen. Dan ben je natuurlijk een vogel voor de kat. Je zal dus je grijze massa aan het werk moeten zetten om de vijand te slim af te zijn. De Cloak modus van je Nano-suit kan daarom behoorlijk goed van pas komen. Als je deze activeert, moeten ze immers nauwgezet naar je op zoek gaan, betere afspraken maken en hergroeperen. In de medium en hard moeilijkheidsgraad hoor je ze dan in het Engels converseren, maar de doorwinterde Crysis spelers die de Delta moeilijkheidsgraad trotseren, zullen enkel nog wat Koreaans gebrabbel kunnen ontwaren.
Wat de Aliens betreft is het een beetje een ander verhaal, want bij hen steekt het blijkbaar niet zo nauw of ze nu leven of dood zijn. Zij houden dus eerder een kamikaze stijl aan. Ze gaan dus minder omzichtig te werk, maar zijn door hun snelheid verre van makke lammetjes en duiken op de meeste onverwachte momenten achter je op. Oppassen geblazen!

The moment we've all been waiting for

Het moment supreme van deze review is uiteindelijk aangebroken: de bespreking van de grafische pracht en praal die Crysis op onze monitoren tovert! We hebben er heel lang op moeten wachten en hebben liters gekwijld over de screenshots en trailers, maar het resultaat is er dan ook naar. Op grafisch vlak heeft Crysis een nieuw tijdperk ingeluid. The future is now! Superlatieven schieten eigenlijk tekort om deze beleving te verwoorden.
Een jungle is natuurlijk de ideale setting om je nieuwste grafische engine te promoten. Bomen, struiken, gras, blaadjes, strand, water, rotsen, maar ook grotten en ondergrondse bunkers, ze komen allemaal als levensechte pareltjes, tot in het kleinste detail afgewerkt, uit je videokaart gerold. Keerzijde van de medaille is natuurlijk het feit dat al dit moois ieders pc'tje serieus doet zweten. Om de knappe DX10 licht-effecten te kunnen aanschouwen, kun je best enkele maandlonen opsparen om een CPU met een meervoud aan cores en een grafische engine met honderden megabytes grafisch geheugen aan te schaffen en vergeet ook niet enkele giegjes geheugen te voorzien. De vraag is dan natuurlijk of de CryEnginge 2 op dit moment niet een beetje voorbarig is, want slechts een fractie van de gamers zal van al dit moois in al zijn glorie kunnen genieten. Echter, niet getreurd, ook op ietwat oudere systemen slaat het spel nog steeds in als een bom en kan je genieten van prachtige tafferelen. Gooi daar nog eens een geweldig sterke gameplay met coole features bij en je hebt weer reden om zondag's niet naar de kerk te gaan.