Dragon Age II review 1

Review | 10 March 2011 0:02 -

Dragon Age Origins was vorig jaar een van de oorzaken van talloze uren verloren nachtrust bij ondergetekende. BioWare leverde een knap staaltje RPG-werk af met de game en het is dan ook niet onbegrijpelijk dat het spel door zowel critici als gamers aangeprezen werd. Als we BioWare mogen geloven zal opvolger Dragon Age II dit succes niet alleen evenaren maar zelfs overtreffen en of dit echt zo is, lees je in deze review.

In 2009 liet BioWare het langverwachte Dragon Age Origins los op het gamende publiek. Deze role-playing game bracht een interessant verhaal doorspekt met leuke dialogen en omhuld met een gezonde dosis verslavende gameplay. Voor Dragon Age II opteerde BioWare ervoor enkele wijzigingen aan te brengen aan de spelformule van het origineel in de hoop een nog ruimer publiek aan te kunnen spreken. Onder andere een meer op actie gerichte gameplay en een kortere speelduur die de herspeelbaarheid moet verhogen werden ingevoerd. De speelduur van Dragon Age Origins bedroeg namelijk ruim honderd uur waardoor veel gamers het bij een enkele playthrough hielden. Maar genoeg geleuterd, laat ons eens kijken wat Dragon Age II voor ons in petto heeft.



Een verhaal zoals geen ander

Dragon Age II plaatst ons in de schoenen van Hawke, een doodgewone sterveling die zijn (of haar, naargelang de geslachtskeuze die je maakt voor je personage) thuisstad in het koninkrijk van Ferelden moet ontvluchten. Dat Hawke later zal uitgroeien tot de Kampioen van de Free Marches had niemand ooit durven denken, zelf Hawke's eigen familie niet.

Reeds hier is meteen een groot verschil met voorganger Dragon Age Origins te merken: het verhaal wordt namelijk niet meer verteld vanuit het standpunt van het hoofdpersonage zelf. We krijgen Hawkes avonturen voorgeschoteld door de dwerg Varric Tethras, een van de oude kompanen van onze held. Varric wordt ondervraagt door een Chantry Seeker genaamd Cassandra, die absoluut de echte waarheid rond de Kampioen van de Free Marches te weten wil komen om zo de dreiging van een grootschaalse oorlog binnen Thedas tegen te gaan. Je beleeft dus de gebeurtenissen niet meer rechtstreeks, maar je herbeleeft Hawkes avonturen terwijl Varric zijn verhaal doet aan Cassandra.

Dit mechanisme heeft één groot voordeel ten opzichte van de traditionele manier waarop games normaal een verhaal naar voor brengen. Gebeurtenissen kunnen namelijk veel interessanter voorgesteld worden dan ze in werkelijkheid waren en dit levert natuurlijk een veel leukere ervaring op. Verder hoeft men grote sprongen doorheen de tijdslijn van het verhaal niet meteen verder uit te diepen waardoor het makkelijker wordt om de gevolgen van sommige keuzes die je moet maken sneller duidelijk te maken. Dragon Age II maakt hier gretig gebruik van en de vele keuzes die je moet maken tijdens het verhaal hebben dan ook een grotere impact dan bij het origineel. En nu we het toch over keuzes hebben, gamers die het origineel gespeeld hebben zullen ongetwijfeld blij zijn te horen dat de savegames van Dragon Age Origins net als bij Mass Effect 2 geïmporteerd kunnen worden. Dit heeft niet meteen een directe invloed op de gebeurtenissen in de game, maar het zorgt er wel voor dat bepaalde dialogen zullen verwijzen naar bepaalde keuzes die je in Dragon Age Origins maakte.

Een gemiddelde playthrough in Dragon Age II neemt ongeveer een dertig- tot veertigtal uurtjes in beslag, een peulenschil ten opzichte van de ruim honderd uur spelplezier die het origineel ons bood. Hoewel dit op het eerste zicht een nadeel lijkt te zijn, moet het wel gezegd worden dat de kortere speelduur de herspeelbaarheid van de game zeker ten goede komt. Wie de drie verschillende personageklasses van Hawke wil uitproberen zal dit dus kunnen in ongeveer dezelfde tijd als één playthrough in Dragon Age Origins.

RPG in hart en nieren

Op gebied van gameplay lijkt Dragon Age II op het eerste gezicht weinig af te wijken van het spelplezier die het origineel ons bracht. De game is dus nog steeds een rpg in hart en nieren en biedt een spelervaring aan die doorspekt is met een intrigerend verhaal, knappe dialogen en gevarieerde opdrachten. Je bent volledig vrij in hoe je de voorgeschotelde opdrachten aanpakt en in welke volgorde je dit doet waardoor elke playthrough zich volledig anders zal ontvouwen.

Je neemt de controle over van Hawke en loodst hem (of haar) vanuit de derde persoon doorheen de spelwereld. De vaardigheden van onze held hangen af van de klasse die je voor Hawke koos bij het starten van de game. Spelers die graag hun handen vuil maken, zullen zich ongetwijfeld meteen thuisvoelen bij de Warrior-klasse die voornamelijk gespecialiseerd is in melee-gevechten. Bestook je de vijand liever vanop een veilige afstand terwijl je ondersteuning biedt aan je teamgenoten, dan is de Mage zeker iets voor jou. Het repertoire van een Mage bestaat uit onder andere krachtige magische aanvallen en helende spreuken. Wie het liever wat sluwer aan boord legt, zal zijn gading vinden bij de Rogue-klasse. Rogues kunnen zich specialiseren in lange afstandsaanvallen met pijl en boog, maar ze zijn ook niet bang om oog in oog te staan met de vijand dankzij de mogelijkheid om twee dolken tegelijk te hanteren.

Tijdens Hawkes avonturen ontmoet je een zestal personages met uiteenlopende karakters die je in jouw groep kan verwelkomen. Elk van deze personages heeft een eigen set vaardigheden zodat je een team kan uitbouwen die elke situatie probleemloos aankan. Je kan wel maximaal drie kompanen met je meenemen tijdens een opdracht dus even goed nadenken over de mogelijke gevaren die je pad kunnen kruisen is zeker aangeraden.


Even een pauze inlassen

Dat BioWare een groter publiek wil aantrekken voor Dragon Age II is duidelijk te merken aan het feit dat de gevechten nog brutaler geworden zijn en dat actie een grotere rol speelt. Het tactische element dat de gameplay van Origins zo aantrekkelijk maakt, werd gelukkig behouden en een simpele toetsaanslag volstaat om de actie even te pauzeren tijdens het heetst van de strijd zodat je rustig het speelveld kan gadeslaan en zo de vaardigheden van je teamgenoten volledig kan benutten. Tijdens de hectischere gevechten in de game komt dit zeker van pas en is het ook broodnodig om het er levend van af te brengen. Dit "micromanagement" is trouwens volledig optioneel. Wie gewoon wil genieten van de actie kan opnieuw uitgebreide combat tactics (strijdtactieken) opstellen per personage. Deze geven aan wat een bepaald personage zal doen in specifieke omstandigheden waardoor je dus niet voortdurend het handje van ieder teamlid hoeft vast te houden. De basistactieken die standaard aanwezig zijn in de game zijn trouwens in de meeste gevallen ruim voldoende om levend uit een gevecht te komen.

Een deftig levelsysteem mag natuurlijk niet ontbreken en op dit gebied stelt Dragon Age II absoluut niet teleur. Door het uitvoeren van quests of het doden van tegenstanders verdien je naar goede gewoonte ervaringspunten waarmee je Hawke en zijn kompanen kan laten stijgen in level. Bij elk level krijg je een drietal punten die je kan spenderen aan de basisattributen van een personage, zoals Strength om krachtige melee-aanvallen te kunnen uitvoeren of Constitution om de health van een personage een boost te geven. Je kan per level ook een nieuwe vaardigheid kiezen en op dit gebied pakt Dragon Age II het iets anders aan dan in de vorige game. De lineaire skill trees die we voorgeschoteld kregen in Dragon Age Origins zijn vervangen door een soort boomstructuur waarbij meerdere aftakkingen mogelijk zijn. Dit zorgt ervoor dat je een pak meer controle krijgt over hoe je een bepaald personage wil laten evolueren.



Plezier met vier

Een gameplayelement dat BioWare flink onder handen genomen heeft, is het dialoogsysteem. Bij Dragon Age Origins was de toon van een bepaalde dialoogkeuze vaak niet duidelijk door de soms dubbelzinnige omschrijvingen ervan, en het kon dan al eens voorvallen dat een gesprek hierdoor ongewild ontspoorde. Zulke situaties wil BioWare absoluut vermijden in Dragon Age II door elke dialoogkeuze van een duidelijk icoontje te voorzien, waarmee je in een oogopslag de toon ervan kan afleiden. De dialogen zelf zijn van uitstekende kwaliteit en zitten boordevol humor en intriges. Op geen enkel moment voelen de gesprekken geforceerd aan dankzij een natuurlijk aanvoelende interactie tussen de gesprekspartners en omdat de wereld van Dragon Age II bevolkt wordt door personages met zeer uiteenlopende karakters, gaan de gesprekken ook niet snel vervelen.

Een andere vernieuwing is te vinden in de omgang met je metgezellen. Naar goede gewoonte heeft elk van deze personages een eigen persoonlijkheid en een set speciale vaardigheden die van pas kunnen komen tijdens je avonturen. Hoe je met hen omgaat of de manier waarop je bepaalde opdrachten aanpakt, speelt opnieuw een grote rol in hoe deze personages naar Hawke zullen opkijken. Je kan hen te vriend te houden of er voor opteren hun rivaliteit met Hawke een duwtje in de rug geven. Welke keuze je op dit gebied maakt, zal later in het spel ook enige invloed hebben op de skill-bonussen van je metgezellen.

Goed opletten dus wie je meeneemt tijdens een quest, want dit kan een grote invloed hebben op zowel de dialogen tijdens de opdracht als de ingesteldheid van je metgezellen ten opzichte van Hawke. Je kan natuurlijk later de gemoederen proberen te sussen met een geschenk. Deze gifts zijn trouwens beperkt tot echt interessante zaken, dus de hopen nodeloze junk uit Dragon Age Origins zijn nergens te bespeuren. Romances zijn opnieuw van de partij waardoor een geschenkje zeker zijn nut kan bewijzen.

Ook het inventory management van je metgezellen werd onder handen genomen. Dragon Age II biedt namelijk enkel de mogelijkheid om de wapens en accessoires van je medereizigers te wisselen met andere dergelijke items. BioWare heeft er bewust voor gekozen de kledij of bepantsering van je kompanen niet wisselbaar te maken om hen zo makkelijker hun eigen persoonlijkheid te laten behouden. Je kan deze zaken gelukkig wel voorzien van de nodige upgrades om hun overlevingskansen een kleine maar handige boost te geven.



Moet er nog bloed zijn?

Op audiovisueel gebied brengt Dragon Age II redelijk wat verbeteringen met zich mee, zoals scherpere textures en een gezonde dosis extra detail bij zowel de omgevingen als de personages die er in rondlopen. De grafische engine kreeg op zowat alle vlakken een boost zonder al te veel af te wijken van de unieke visuele stijl van de originele game. Wie Dragon Age Origins gespeeld heeft, zal zich dan ook meteen thuis voelen in de spelwereld die de opvolger ons voorschoteld. Er is één grafische constante doorheen de beelden die de game op je scherm tovert, namelijk de talloze liters bloed die tijdens de gevechten ongeremd vloeien. Het kleverige goedje kleurt na iedere ontmoeting met vijanden steevast de omgeving en onze helden mooi donkerrood. Leuk is dat het bloed niet meteen verdwijnt waardoor Hawke en zijn kompanen regelmatig dialogen aanknopen met een gezicht vol bloedspetters.

De verbeteringen op grafisch gebied hebben vooral te maken met de manier waarop de ontwikkelaar het verhaal naar voor wil brengen. De details van de personages werden verbeterd om de nadruk te laten verschuiven van de spelwereld naar de personages zelf. Dat BioWare trouwens nog niet eens alle registers durfde open te trekken tijdens de ontwikkeling is te merken aan het leuke extraatje dat spelers van de pc-versie van de game kunnen downloaden op de officiële Dragon Age II site, namelijk een high resolution texture pack voor gamers die zich de trotse eigenaars mogen noemen van een echte monster-pc. Niet dat dit echt een noodzaak is aangezien de game er, buiten enkele grafische onvolmaaktheden, op zich al zeer goed uit ziet.

Qua geluid worden we opnieuw goed verwend tijdens het spelen van de game. Elk bewoner van het Dragon Age II-universum is voorzien van een eigen unieke stem die goed past bij het karakter van het personage waardoor dialogen natuurgetrouw overkomen. Ook de soundtrack is terug van uitstekende kwaliteit en past enorm goed bij de sfeer die BioWare wil neerzetten in het verhaal.