Dragon Age

Review | 20 November 2009 17:59 -

Eerder deze maand ging papfles aan de slag met de PlayStation 3-versie van Dragon Age: Origins en beloonde deze met een mooie 88%. Nu is het tijd dat we de pc-versie eens onder de loep nemen. Is het BioWare ook gelukt om op de pc een meesterwerkje af te leveren, of loopt het uit op een teleurstelling?

Zodra je via de uitgebreide character creation een karakter hebt aangemaakt om de wereld mee te verkennen, begint één van de zes beginverhalen - de Origins. Zo kan je beginnen als de zoon van de dwergenkoning, of een stadself. Elk van de zes origins heeft ongeveer anderhalf uur unieke gameplay (afhankelijk van de moeilijkheidsgraad) en daarnaast zal jouw karakterkeuze ook nog doorklinken in de rest van de game. Zo hebben boselven over het algemeen geen hoge pet op van mensen, en zullen mensen op hun beurt weer neerkijken op dwergen en elven, iets wat elke doorloop van de game verandert.

Nadat je de origin van jouw karakter hebt voltooid, zal je gerekruteerd worden in de Grey Wardens. Deze groep elitestrijders probeert eens in de zoveel jaar de wereld van de ondergang te redden. De wereld wordt namelijk bedreigd door een 'blight', een armada van de Darkspawn, zielloze wezens met een voorliefde voor geweld en vernietiging. De enige manier om deze horde te stoppen is deze tegemoet te zien als een verenigd land. Aan jouw de taak om de verschillende rassen van Ferelden onder één strijdvlag te verenigen.

Just the four of us

Natuurlijk zie je deze gevaarlijke queeste niet alleen tegemoet. Je zal te allen tijde vergezeld worden door drie andere personages. Deze kan je selecteren uit een groot aantal personen die je op je reis door Ferelden tegen zult komen. Welke metgezel je het eerst tot de beschikking hebt, hangt af van hoe je het verhaal speelt. Ga je eerst op bezoek bij de magiërs of ga je eerst even kijkje in de dwergenstad? Dit maakt het verschil tussen beschikking over een healer of een warrior.

Ook belangrijk is hoe geliefd je bent bij jouw groepsgenoten. Jouw collega's zullen op verschillende manieren reageren op de beslissingen die jij in het spel maakt. Zo zullen sommige karakters moordlustig gedrag goedkeuren, terwijl anderen geen heil zien in het vermoorden van onschuldige mensen. Dit kan zelfs zo ver gaan dat - als je een karakter constant tegen de schenen schopt - deze jou zal verlaten. Vlak voor het einde van de game besloot een karakter die altijd vast aanwezig was in mijn party mij te verlaten, en zat ik voor het finale gevecht met de gebakken peren. Het is dus geen overbodig luxe om jouw teamleden regelmatig met cadeaus te overladen.

Ondanks dat karakters op verschillende manieren op jouw uitlatingen reageren, zit er niet bijzonder veel diepgang in de gesprekken. Helaas komen jouw reacties vaak neer op lief, boosaardig of iets er tussenin. Hoe je reageert, maakt niet veel uit omdat je de benodigde informatie altijd wel krijgt voorgeschoteld, of je nou een enorme klootzak bent of niet.

Oh my god, it's so big!

De hoeveelheid content die Dragon Age biedt, is werkelijk verbazingwekkend. Tijdens jouw queeste om de wereld te redden zal je meerdere locaties bezoeken. In elk van deze locaties kom je meerdere side-quests tegen. Deze zijn over het algemeen niet heel bijzonder: vermoord persoon A, zoek voorwerp B, enzovoorts. Desondanks zijn ze vrij vermakelijk en krijg je zo nu en dan leuke stukjes informatie mee over de wereld van Ferelden. Voor de pc-gamers heeft BioWare ook nog een mooie toolset vrijgegeven waarmee spelers zelf hun eigen quests kunnen gaan creëren, wat ongetwijfeld een aantal leuke avonturen zal opleveren.

Niet alleen de zijmissies brengen een hoop content mee, de hoofdqueeste alleen geeft je al genoeg te doen. Je zal - om de verschillende volkeren van Ferelden te verenigen - verschillende locaties moeten bezoeken. In welke volgorde je dit doet, maakt niet uit. Natuurlijk wordt de moeilijkheidsgraad aangepast aan de volgorde die je kiest en zal je niet tijdens één van de eerste opdrachten tegenover een monster komen te staan die je pas tien levels later in stukken kan hakken.

Het reizen door Ferelden gaat via een landkaart waar alle locaties op staan aangegeven. Het reizen van de ene locatie naar de andere levert soms een onderbreking op. Het komt er meestal op neer dat je wordt overvallen door een horde darkspawn of een bende bandieten, maar zo nu en dan zit er een tussenstukje in die je een quest helpt op te lossen of zelfs een nieuw karakter oplevert.

Naast de enorme hoeveelheid missies die Dragon Age: Origins biedt, zit de game ook volgepropt met voorwerpen. Naast de standaard voorwerpen, als zwaarden, bijlen, bogen, dolken en harnassen vind je tijdens jouw tocht ook heel wat 'gewone' voorwerpen. Zo groeien er in elk gedeelte van de game wel plantjes die je kan plukken en gebruiken om drankjes mee te brouwen. Met de juiste vaardigheden kan je zelfs het onschuldigste plantje in een levensbedreigend vergif veranderen.

Sommige voorwerpen kunnen zelfs verbeterd worden dankzij runes. Zo kan je wapens voorzien van extra vuurschade of een betere weerbaarheid tegen spreuken. Helaas hebben niet alle wapens slots waar je deze runes in kan doen, waardoor je over het algemeen meer runes hebt dan dat je kan gebruiken.De grootste tijd zal je rugzak dan ook vol zitten met wapens, runes en ingrediënten voor verschillende drankjes. Gelukkig heb je een behoorlijk grote rugzak en zal je niet snel om ruimte verlegen zitten, zeker niet omdat je bij verschillende handelaren jouw rugzak kan vergroten voor een kleine vergoeding. Maar zo nu en dan was het toch wel fijn geweest om een voorwerp op te kunnen slaan in jouw basiskamp, iets wat helaas niet mogelijk is.

Tactiek is alles

Zoals ik hierboven al had vermeld zal je te allen tijde vergezeld worden door drie van jouw beste kameraden. Tijdens de gevechten zal je controle hebben over alle karakters, waardoor het zo nu en dan verdomd onoverzichtelijk wordt. Gelukkig heeft BioWare hier iets op gevonden: tactics. Je kan elk karakter voor een gevecht een aantal opdrachten meegeven. Deze opdrachten variëren van "Attack enemy using spell A" tot "Use potion when health is below 25%". Hierdoor zal je minder tijd besteden aan het switchen tussen alle karakters en kan je focussen op het karakter waar jij het liefst mee vecht.

Mocht het alsnog allemaal te snel voor je gaan dan is er de mogelijkheid om het spel te pauzeren. Met een simpele druk op de spatieknop verstijft iedereen op het slagveld en kan je rustig gaan uitdenken wat jouw volgende zet zal zijn. In tegenstelling tot de consoleversie heeft de pc-versie een top-down view, denk hierbij aan de oldschool BioWare RPG's als Baldurs Gate en Neverwinter Nights. Door deze view krijg je als speler veel meer overzicht over het vaak chaotische speelveld en zal je rustig jouw volgende actie kunnen bekokstoven om zo de vijand tot zijn knieën te brengen, met vaak een brute finishing move tot gevolg.

Wat ook belangrijk is tijdens de gevechten is hoe je de verschillende karakters hebt opgebouwd. Er zijn namelijk drie verschillende klasses (warrior, rogue en mage), maar deze zijn op veel verschillende manieren op te bouwen. Zo kan een warrior specialiseren in het gebruik van een schild en zwaard, twee wapens, of één tweehandig wapen. Een rogue kan er op zijn beurt voor kiezen om zich te verdiepen in de kunst van het boogschieten of toch met twee dolken aan de slag te gaan. Zo zal geen enkel karakter op elkaar lijken en kan je jouw team precies samenstellen zoals jij dat wilt.

De game is behoorlijk pittig, zelfs op de makkelijkste stand. Op de hogere standen komt er ook nog eens bij dat je moet oppassen voor friendly fire, waardoor magiërs vaak hun AoE-spells (Area of Effect) niet kunnen gebruiken. Je hebt een gevecht echter pas verloren als de vier karakters van je party het onderspit delven. Als één van de teamleden nog leeft aan het einde van het gevecht zullen de andere miraculeus het levenslicht weer zien. Voor sommige gamers misschien een klap in het gezicht, maar voor andere gamers een handige toevoeging. Zeker als je bedenkt dat ik anders het grootste gedeelte van de game in mijn eentje had mogen trotseren. 

Los gaan met de ketchupfles

Tijdens de gevechten vloeit er heel wat bloed. Dit is goed te zien aan de karakters die hebben meegestreden: deze zijn na een gevecht bedolven onder de bloedspetters. Een grappige toevoeging, ook al ziet het er soms uit alsof er iemand over je heen heeft gemenstrueerd (nvdr: ervaring mee, ferdi?). Wat ook opvallend is, is dat er tijdens de gesprekken totaal niet gereageerd wordt op de bloedspetters. Zo heb je het ene moment een heel bordeel afgeslacht en sta je het volgende moment, bedekt in bloedspetters, te flirten met een mooie dame.

Grafisch ziet Dragon Age: Origins er goed uit, zeker als je bedenkt hoe groot de game wel niet is. Er is wel een duidelijk verschil te zien tussen de binnen- en buitenlocaties, maar beiden zien er uitzonderlijk goed uit voor een RPG. Ook de voice-acting is in de meeste gevallen van hoge kwaliteit. Er zitten zo nu en dan een paar slechte acteurs met vreselijke accenten tussen, maar over het algemeen heb je het gevoel dat je met echte personen aan het babbelen bent.

Een klein puntje van kritiek zijn de laadtijden. Regelmatig maakte ik mee dat ik zo'n twee à drie minuten naar een laadscherm aan het staren was. Natuurlijk hangt dit af van het systeem waarop je de game speelt, maar zelfs voor de minimum specificaties mogen de laadtijden niet zo lang zijn.