Drakensang: The River Of Time review 1

Review | 11 October 2010 0:34 -

De Drakensang-reeks is gegroeid uit een populaire, Duitse Pen & Paper-RPG onder de noemer The Dark Eye. De Pen & Paper-RPG is zo'n beetje de stamvader van de roleplaying-game zoals we die nu kennen op de pc of console. Je kunt het zien als een bordspel waarbij spelers samenkomen om in een vooraf uitgewerkte setting aan de slag te gaan om een personage te bouwen en met hun personage doelstellingen te behalen. De eerste Pen & Paper-RPG was Dungeons & Dragons en doorheen de jaren is dit format enorm populair geworden in Duitsland, waar het merendeel aan varianten werd ontwikkeld.

Drakensang: The River of Time werd op zeventien februari 2009 aangekondigd als prequel op het prijzenwinnende Drakensang: The Dark Eye. In The River of Time duiken we in de 23 jaar jongere middeleeuwse wereld van Aventuria. Het spel opent met een filmpje waarmee het kader wordt geschetst waarin het eigenlijke spel zich afspeelt, een dwerg op leeftijd vertelt een jongedame hoe hij vroeger op avontuur ging met de speler. Als speler zit je dus in een raamvertelling vol plottwists en vele mythische legenden. Je personage wordt gedropt in Nadoret, in de herfst van het jaar 1009 na de val van Bosparank, een pittoresk dorpje in het zuiden van Ferdok langs een grote rivier. Alle steden zijn overigens rijkelijk en authentiek opgebouwd naar middeleeuwse architecturen. Het merendeel van de ontwikkelingen in het verhaal draaien rond die ene rivier en dus is het een logisch gevolg dat je protagonist op een boot woont. Elke plek die je te voet bezoekt, verandert je blik op de wereld van Aventuria en de keuze van je archetype en je gedrag tegenover NPC's hebben constant invloed op de loop van quests en twists.

Voor wie zal jij vechten?

Net als in het origineel kies je bij aanvang van het spel je ras en klasse. De te kiezen rassen zijn mensen, elven en dwergen. De klassen zijn onderverdelingen in die rassen. Denk aan mensen met verschillende huidskleur of verschillende specialisaties, of denk aan dwergen die met een bijl op pad gaan of anderen die een zwaard van pakweg twee meter verkiezen. Naast de oorspronkelijke klassen, kun je nu ook kiezen uit twee nieuwe soorten helden, namelijk de Geodes en de inwoners van Gjalskerland, respectievelijk een dwergendruïde en een barbaarse piraat die vele raakvlakken kent met Noorse vikings. Nog een innovatie is de mogelijkheid om de uiterlijke verschijning van je gekozen archetype naar believen aan te passen. Na de knoop doorgehakt te hebben op vlak van ras en klasse, kan je kiezen of je de vooringestelde specificaties van je keuze meeneemt in het spel of dat je in de Expert Modus alle mogelijke veranderingen doorvoert op vlak van vaardigheden, kracht, toverkracht enzovoort. De modus heet echter niet voor niets de Expert Modus, dus als je niet weet wat je doet, ga je dus best van start met één van de gebalanceerde presets.

Artiesten aan het werk

De grafische pracht en de geweldige muzikale ondersteuning in het spel zorgen voor een enorm imponerende indruk. Het invallen van de zon heb ik in geen enkele ander spel zo mooi weergegeven gezien en de hele flora en fauna van het bos wordt er door beïnvloed. Peronages in het spel zien er haast levensecht uit en geen enkel model lijkt op een ander. Voorwerpen zoals boten, potten, pannen, slaapzakken enzovoort lijken haast op foto's en gebouwen zien er geweldig realistisch uit. Het levensechte van de personages wordt nog een versterkt door het feit dat al hun karakters ook anders zijn en hun manier van reageren telkens weer verschilt. Je omgang met anderen zal de game enorm beïnvloeden en daardoor komt op het verhaal een grotere focus te liggen. Tijdens gesprekken kan je je eigen diepgang in de wereld bepalden door meer of minder informatie los te peuteren uit personages in Aventuria. Soms overstemt de muziek echter enkele gesprekken, maar zo'n detail is te verwaarlozen als je ziet hoe de interactie is uitgewerkt. Het verhaal is zowat de grote kracht van het spel, je voelt je een écht een zichzelf ontwikkelend personage in de wereld van Aventuria en dat is iets waarin deze RPG een voorbeeld mag zijn voor alle andere.

Té klassiek?

Een minpunt aan de game is echter het feit dat het bij de klassieke RPG-elementen blijft. Waar andere games vaak hun eigen draai aan het format geven, hebben de jongens bij dtp Entertainment er alles aan gedaan om een zo klassiek mogelijk roleplaying-game te maken. Innovatieve en originele gameplayelementen zouden de game echter tot een topper gemaakt hebben. Het gevechtsysteem is tot op een zekere hoogte tactisch te noemen maar blijft relatief simpel en vaak weinig uitdagend. Wat kan helpen om de uitdaging te vergroten, is de moeilijkheidsgraad opvoeren, alleen denk ik niet dat dit een vereiste zou mogen zijn om van een game te kunnen genieten. Het systeem van de parties en groepen in de game is dan wel weer goed uitgewerkt en makkelijk te gebruiken. Vaak zul je met meerdere NPC's aan je zijde op pad moeten en de gebruiksvriendelijkheid van dat systeem is een geschenk uit de hemel.