Driver: San Francisco - de pc-review

Review | 08 October 2011 12:35 -

Spannende straatraces, de geur van verbrand rubber en het geluid van ronkende automotoren. Het zijn allemaal elementen die racefans bijna even hard koesteren als hun vrouw. Ook in Driver San Francisco komen deze elementen terug. De reeks, die uit de as der miserie herrezen is, staat er opnieuw en wel met enkele nieuwe, erg toffe spelelementen. Laat je meeslepen door Tanner en Jones in een waanzinnig spannend verhaal met keiharde actie en geniet!

Driver: San Francisco is een nieuwe telg in de reeks games die Ubisoft al heeft uitgebracht onder de noemer Driver. Jammer genoeg voor Ubisoft hebben ze heel wat pech gehad en waren de vorige twee games niet om over naar huis te schrijven. Met Driver: San Francisco hopen ze dit te kunnen verhelpen en de naam Driver weer in de schijnwerpers te kunnen zetten. Het verhaal van Driver: San Francisco begint met enkele bekende figuren. Zo zien we onder andere ouwe rot in het vak Tanner met z'n collega Jones. Ze hebben net een van de grootste boeven in de stad achter de tralies gewerkt en willen gaan genieten van een kleine vakantie, maar dit is echter buiten enkele snoodaards gerekend die zich met man en macht inzetten om Jericho weer vrij te krijgen. Het lukt hen nog ook en Tanner ziet het als zijn grote plicht om die verrekte boef terug achter een dikke metalen deur te gooien. Jammer genoeg voor Tanner loopt het verkeerd af en wordt z'n auto geramd door een truck. Resultaat? Tanner belandt in een coma en Jericho is terug op vrije voeten.

Control - Shift?!

Vanaf dan begint de verhaallijn pas écht. Stukje bij beetje leer je een nieuwe feature ontdekken in het spel, namelijk het ‘shiften', want hoewel Tanner in een coma is beland, gaat hij nog steeds lustig verder met boeven jagen in z'n dromen. Zo leert hij op een bepaald moment dat hij zich kan verplaatsen in het lichaam van iemand anders. Elke andere auto in de stad kan worden bestuurd door zichzelf. Op zo'n moment neemt hij controle over het voertuig, het lichaam en de stem van de persoon achter het stuurwiel en kan hij doen en laten met de auto wat hij wil. Dit levert erg hilarische scenes op waarbij de inzittenden niet weten wat hen overkomt. De dialogen die hierbij geschreven zijn, zijn uitermate amusant en resulteren dikwijls in een brede glimlach op onze gezichten. De ietwat seksistische mopjes zijn ook navenant wanneer de Jones beseft dat Tanner ook in een vrouwenlichaam kan shiften. Nu zou je kunnen denken dat dit een wanhoopspoging is van Ubisoft om de serie nieuw leven in te blazen, maar niets is minder waar. De Driver-reeks stond misschien wel bekend om z'n eerder realistische gameplay, maar het ‘shiften' is zeker en vast een meerwaarde voor de reeks.

Het traditionele racen is voorbij in Driver: San Francisco. Dankzij het shiften wordt alles in een nieuw perspectief geplaatst. Een achtervolging die je dreigt te verliezen? Geen nood, je kiest een tegenligger uit, liefst eentje van een zwaarder kaliber, en plaatst hem vakkundig tegen de bumper van de boef die je aan het achtervolgen bent. Hilariteit en spanning verzekerd. In het begin is het zeker even wennen en is het zoeken naar de beste manier om zoveel mogelijk uit deze skill te halen, maar eens je ze onder de knie hebt is Driver: San Francisco een verademing om te spelen. Ook races in team worden plezant. Op een gegeven moment moet je ervoor zorgen dat je als team eindigt op de respectievelijk eerste en tweede plaats. Hiervoor is toch wel heel wat shift- en puzzelwerk nodig. Nu is er ook wel een grote tekortkoming aan het shiften en dit merk je vooral in deze teamraces. Telkens je verandert naar je medespeler en diens auto gaat besturen, neemt de AI het over in de andere auto. De AI is echter niet zo slim en snel als jezelf en hierdoor kan het meermaals voorkomen dat je een eerste plaats snel verliest en derde komt te staan. Dit tot grote frustratie van de speler die er natuurlijk alles aan doet om beide auto's aan de top te laten racen. Niets is minder irritant als tweemaal hetzelfde werk te moeten doen omdat de AI het laat afweten.

Puntje van de stoel

Naast het shiften kan Tanner ook auto's tijdelijk sneller laten rijden en energie opladen om deze dan in een korte, maar krachtige stoot los te laten op andere auto's. Zo kun je heel eenvoudig een achtervolging beëindigen door je vijand eens goed in de zijkant te rammen. Al deze factoren zorgen er alvast voor dat Driver: San Francisco een actievolle game is waar wij ons toch goed mee hebben geamuseerd. Het is wat wennen in het begin aan alle nieuwe features, maar eens je ze onder de knie hebt is het zeker de moeite waard. Samen met het verhaal vormt dit al een goed geheel. Over het verhaal gesproken, het is er eentje om u tegen te zeggen. Het is bloedspannend en het wordt erg goed verteld. Bij het begin van iedere speelsessie zie je een ‘Previously in Driver: San Francisco' om een kleine opfrissing van het verhaal te geven. De cutscenes zijn gewoonweg fantastisch. Het voelt aan alsof je naar een goeie detectiveserie zit te kijken en kluistert je zeker aan het scherm. De graphics in deze tussenstukjes zijn van erg goeie kwaliteit en samen met de realistisch gebrachte personages, het prachtige stemmenwerk en de mooie camerahoeken sleept het verhaal je alleszins helemaal mee. Jammer genoeg breken deze graphics met wat te zien is in-game. Fletse kleuren, eentonige modellen, povere animaties en we kunnen zo wel een tijdje doorgaan. Tijdens het spelen is het allemaal een stukje minder en dat hadden we graag wat beter gezien. De auto's hebben ook geen schademodel wat het realisme toch ietwat naar beneden trekt. Er komen enkel wat krassen in de carrosserie, maar dat is bijlange niet voldoende als je ziet wat voor acties je soms uithaalt.

Heb je uiteindelijk de single player achter de kiezen, dan kun je je nog steeds gaan vermaken in de multiplayer. Deze is erg chaotisch, maar net daarom juist erg tof. Ook hier komt het shiften bij kijken en zul je op het scherp van de snede moeten racen om het onderste uit de kan te halen. Qua modussen zit het wel goed. Zo heb je onder andere de Tag-modus, waarin het de bedoeling is dat je een bepaalde auto weet te tikken en vervolgens zo lang mogelijk uit ‘de handen', of de carrosserie, van de andere blijft. Hoe langer, hoe meer punten. Simpel maar geniaal! Vervolgens heb je ook nog Trailblazer waarbij je zo lang als kan in het spoor van een bepaalde auto moet blijven. Sprint GP is een reguliere racemodus, je hebt Capture the Flag en Base Defense en nog een laatste die ook voor heel wat actie kan zorgen, namelijk Cops and Robbers. Hier moet je als dief vier punten weten te passeren voor de politie, de andere spelers, je verrot rijden. Je ziet, de multiplayer biedt heel wat lekkers voor ieder wat wil en in combinatie met de nieuwe features zoals het shiften staat deze garant voor nog enkele uurtjes extra gameplay.