Met de scouts op oorlogspad!

Review | 09 October 2006 18:46 - Waar is de tijd? Waar is de tijd dat genres nog duidelijk afgebakend waren? Vroeger had je actiespellen, waarbij een persoon bestuurde in dicht 3D-beeld en je had RTS-games, waar alles van bovenaf bekeken werd en waar je speelde met een grote massa troepen. Faces of War doorbreekt deze scheiding - zoals vele games recentelijk doen - en combineert invloeden van zowel strategie als actie, om je een nog vollere WOII ervaring te geven. Geslaagd of niet, lees gerust verder...

Melkkoe of kip met de gouden eieren?

Potten breken doet dit spel op het gebied van de verhaallijn zeker niet, de tweede wereldoorlog scoort zeker bij de top drie van favoriete onderwerpen bij gamestudio's en is aldus een zeer gegeerde melkkoe. Ook hier is het verhaal dus nogal déjà vu": Je speelt als één van de drie belangrijke legers (geallieerden, Duitsers of Russen) met als doel Berlijn te veroveren of te verdedigen. Hiermee begin je pas midden 1944, waardoor je de alom gerecycleerde veldslagen zoals Omaha Beach en Stalingrad voor één keer niet hoeft te spelen, maar eens iets nieuws tussen de kiezen krijgt.

Bij ieder leger krijg je eerst een aantal trainingen, zijnde basistechnieken, voertuigen en daarna elite oefeningen (sluipen enz). Hierna kun je verschillende verhaallijnen volgen, waarbij de ene meer actiegericht is met grotere groepen soldaten en meer directe aanvallen, terwijl een andere verhaallijn meer stealth is, voorzien voor kleine commando-eenheden met specifieke aanpak. In de missies zelf is ook een redelijk goeie variatie te vinden, hoewel sommige aspecten altijd terugkeren. Zo krijg je bijna altijd een tegenaanval op je dak, ongeacht of je al dan niet in stilte hebt gewerkt.

Tussen deze missies zit onder andere het aanvallen en buiten actie stellen van een Duits radarstation of het binnensluipen in een Amerikaans munitiedepot en tegelijk nog eens weggeraken met je zakken vol kogels en machinegeweren. Er zitten echter ook meer head-on missies in, waarbij je bijvoorbeeld een brug moet innemen en verdedigen, terwijl enkele duikers dynamiet plaatsen of het aanvallen en veroveren van een stad met een heuse groep Russische AI-soldaten.

Underdog met scherpe tanden!

Je krijgt ook altijd maar enkele mannetjes, die telkens tot op de tanden bewapend zijn. Je kunt deze dan ook elk afzonderlijk commanderen en verschillende taken geven. Zo kun je ze doen sluipen, schuilen achter een muurtje of ze er zelfs laten over springen. Deze commando-eenheden zijn ook begaafd in de vele afdelingen van het leger. Ze kunnen artillerie en mitrailleurs bedienen, allerhande wapens (tot bazooka's en vlammenwerpers) bedienen, mijnen leggen en detecteren en als kers op de slagroomtaart nog eens een hele waslijst aan voertuigen besturen, gaande van bootjes tot tanks.

Deze eenheden moeten het trouwens opnemen tegen een wel héél groot vijandelijk leger, waardoor je met je vijftal ventjes vaak golven van vijftig of meer tegenstanders moet verslaan. Zelfs met de sterkste wapens is dit een zware opgave. Dit benadrukt dan opnieuw het belang van strategisch cover zoeken en defensief werken. Zomaar met je eenheden een basis binnenrushen is niet alleen saai, maar ook gewoon heel erg dom, binnen de minuut ben je iedereen kwijt en is je missie verloren.

Er is wel een nadeel aan deze nogal scheef aflopende balans. Het spel speelt nogal traag en bevat een aantal "dode" momenten. Verder heeft dit spel (zoals vele strategische oorlogsspelen) een heel steile leercurve, zodat nieuwe spelers vaak afgeschikt worden door de moeilijkheidsgraad. De besturing is ook niet van de gemakkelijkste en werkt met meer knopjes dan de gemiddelde lichttafel, wat soms nogal frustrerend kan zijn.

De schoonheid van kogelinslagen en puinhopen

Anderzijds zijn de graphics wel subliem. Hiermee bedoel ik niet alleen het mooie detail van eenheden en voertuigen, maar vooral de schitterende gebouwen en landschappen. Deze zijn namelijk allemaal tot in het kleinste detail verwoestbaar. Zo kun je met een bazooka de zandzakjes opblazen waarachter een vijandelijke soldaat z'n laatste hoop samenraapt en dekking zoekt. Je kunt zo ook met je tank in de muren van een gebouw rijden en zo al snel een laagje puin doen herrijzen.

Verder zijn ook de effecten, vooral dan van vuur en ontploffingen, het noemen waard. Deze zijn ook weer met veel zorg afgewerkt en dragen bij tot de realistische sfeer, net als de mooi vormgegeven steden en plattelandsdorpjes. Overal vind je kleine detailtjes terug en ook de binnenkant van de huizen (zichtbaar doordat het dak verdwijnt eens je eenheden binnen zijn) zijn een plezier om naar te kijken. De tussenfilmpjes die aanduiden wat je moet doen in een missie zijn ingame gerendered en zijn ook van hoogstaande kwaliteit.

Alleen of met je vriendjes, strategie is en blijft tijdrovend

Ook het geluid valt zeer goed mee. De achtergrondmuziek past bij de sfeer, die o zo belangrijk is voor een game als deze. De effectgeluiden zijn mooi verzorgd en voelen zeer realistisch aan, net als de verscheidenheid aan commentaar die vloeit uit de monden van jouw troepen en de legers van de tegenpartij.

Als laatste moet ook de multiplayeroptie vermeld worden. Hier heb je een aantal mogelijkheden, waaronder een soort Capture the Flag en ook de heel leuke Co-op modus. Je bestuurt hierbij samen met enkele vrienden elk een troepje soldaten en dient door samenwerking de vijandelijke eenheden te verslaan en de vijandelijke basis in te nemen.