Terrorist Simulation 2006...

06 January 2006 2:07 - THQ verwende ons enige tijd geleden met hun aangename titel: Full Spectrum Warrior. Het spel was zo goed, dat Amerikaanse soldaten het konden spelen als simulatie tijdens hun training. Welnu, je krijgt opnieuw de kans het moslim terrorisme de kop in te drukken. Goedkoop vervolg of schot in de roos? Dat lees je hier!

Persoonlijk meen ik dat Full Spectrum Warrior een goede zet was, maar dat de afwerking hier en daar de mist inging. De makers hebben hun oor te luister gelegd bij de community en zijn tot een aantal conclusies gekomen, met hun nieuwste telg Full Spectrum Warrior: Ten Hammers als logisch gevolg. Een hele mondvol die naam, dus heb ik me het comfort toegeëigend het af te korten als FSW:TH. Kwestie dat je nog kan volgen. Ondergetekende heeft de nieuwigheden en pijnpunten voor jullie vergaard.

Arabië

Als aanvoerder van een aantal Amerikaanse speciale eenheden mag je weer keet gaan schoppen ergens in het Midden-Oosten (‘Zekistan’) en aardig wat terroristisch gespuis van de planeet ruimen. De setting is dus grotendeels overgenomen van deel 1, en dat kunnen we alleen maar bejubelen. De omgevingen ogen lekker ‘moslims’ en ademen de nodige sfeer uit. Toch gaan ze na een tijdje een beetje vervelen. Je kan dit enigszins bekijken als een tekortkoming, anderzijds als een vaststaand feit: als ik enkele uren door Bagdad loop, heb ik ook constant het gevoel hier reeds gepasseerd te zijn. Realisme is nu eenmaal iets dat de bedenkers hoog in het vaandel dragen.

Om die wijken in kaart te brengen, hebben we natuurlijk een engine nodig. Dit is doodsimpel een opgeblonken versie van deel 1. Dat zag er degelijk uit, en doet dat nog steeds. Omgevingen mogen er al eens wat kaal uitzien, over het algemeen hebben we geen klagen. Liever iets dat er goed uitziet en vlot draait, dan iets wat maximaal oogt, maar sloom presteert op onze ronkende pixelvreters.

De soldaatjes daarentegen zijn piekfijn afgewerkt, met groot oog voor detail. Dit is een van de kwaliteiten waarom het Amerikaans leger net dit game uitkoos om opgenomen te worden in het trainingsplan. De soldaten gedragen en bewegen zich realistisch, en dat is net waar de manschappen oog voor moeten hebben. Troepen dragen wapens, en deze zijn aan dezelfde normen onderworpen. Hun geluid, raakwijdte, penetratievermogen,… werden zorgvuldig in kaart gebracht en in het game getransplanteerd.

Squad, move in!

Op de solide fundamenten van de eerste generatie werd dus duchtig voortgebouwd wat betreft uitzicht. Maar daar deze reeds in orde waren, kan dit niet anders dan goed uitvallen.

Op het vlak van de gameplay verging het deel 1 niet altijd even vlot. Je kon als het ware uren op een frontale vijand staan knallen, doodgaan deed deze nauwelijks. Je moest en zou de ‘outflanking tactic’ uitvoeren. Dit zagen we ook een beetje terug de kop op steken in o.a. Brothers in Arms: Road to hill 30. De manieren om een vijand uit te schakelen waren dus beperkt. Maar ook de tactische aspecten waren schaars. Je kon geen gebouwen of hoogtes benutten, gepantserd materiaal inzetten, rookgordijnen opgooien, andere wegen zoeken,…

Hierin willen de ontwikkelaars nu beter scoren. Om dit te verwezenlijken hebben zij de gebouwen opengesteld voor het publiek. Altijd handig als een groepje opstandelingen zich verschanst heeft achter wat opgeworpen auto’s in een steegje: je gebruikt gewoon de trap en neemt hen te grazen van bovenaf. De vijand kan natuurlijk dezelfde tactiek toepassen, en zijn 'djihaad' uitvechten in gebouwen en op daken.

Je tegenstanders zelf zijn aangepord om wat agressiever uit de hoek te komen, want de vorige generatie deed niets meer dan een positie bewaken en vijandelijk vuur beantwoorden. Nu zullen ze beter dekking zoeken, weglopen van granaten, proberen je te flanken,… Op zich allemaal goed nieuws, al is THQ hier toch op een aantal schoonheidsfoutjes te betrappen. Er zijn situaties gemeld waarbij rebellen doodgewoon op hun balkon blijven staan als een Amerikaanse tank door de straten dondert. Verder liep een vijand weg van een granaat en kwam spontaan dekking zoeken naast een soldaat van het Amerikaanse leger. Schrijnende toestanden die men beter achterwege had gelaten, maar niemand is perfect.

Ook de toevoeging van rollend materiaal is de moeite waard om te vermelden. Je zal nu het commando kunnen nemen van Amerikaans tanks, zoals de Bradley. Deze zal ingezet kunnen worden tegen de diehard kern die op geen andere manier van hun ongelijk overtuigd kan worden. Maar je zal ze ook bijvoorbeeld een groot plein kunnen laten opsnorren, om als dekking te dienen voor je manschappen. Zeker een gegeven dat het onthouden waard is.

Tot slot zal men je voor een betere spelgelegenheid de mogelijkheid geven om tot 4 squads te commanderen. Altijd handig om een vijand langs verschillende wegen in de maling te nemen of om mee verder te spelen als de jouwen reeds de geest gegeven hebben. Het is ook mogelijk een squad van 4 op te splitsen in groepjes van twee, zodanig dat je jezelf langs twee kanten kan verdedigen in geval van nood. Je hebt ook de gelegenheid één van je mannetjes voorop te sturen bij wijze van verkenning. Zo wordt tenminste niet je hele squadron van luchtgaten voorzien, als je vreest dat de vijand een valstrik heeft opgezet.

Met z’n allen

Bovenstaande ingrediënten staan dus garant voor een positieve spelervaring. Maar om een game helemaal af te maken, mag de multiplayer niet ontbreken! Om er toch iets speciaals van te maken hebben de makers een leuke nieuwigheid aan het geheel toegevoegd.

Zo zal je nu ook met de bad guys kunnen spelen. Wat zij mankeren aan training, wapens en organisatie, maken ze dan weer goed in kwantiteit. Online zullen er dus meer opstandelingen dan mariniers zijn. Om het toch wat gelijk te laten opgaan, zullen de rebellen in twee groeperingen onderverdeeld worden. Twee vijandelijke clans die beiden hetzelfde doel verdedigen, zeker iets wat de bedenkers niet uit hun mouw schudden. Drie groepen die elkaar onderling bekampen kan voor heel wat vuurwerk zorgen! Ik kijk er alvast naar uit.

Afsluitend woord

De hele cocktail bij elkaar gegooid en eens goed gemixt proeft goed. THQ kon uiteraard rekenen op hun geslaagde verleden en bouwt hier goed op verder. Het is zeker geen gewaagde stap, en sommigen kunnen dan ook het verfrissende, het vernieuwende een beetje missen. Voor iedereen die van deel 1 genoten heeft, zal dat zeker ook doen van deel 2 zonder echt uit te blinken.

Oorlog in al zijn realiteit en hardheid is het visitekaartje van deze game. Wie niet vies is van wat moslims maaien, zit hier goed en wie van de eerste versie van dit spel genoten heeft, kan dit herhalen. Verwacht geen wonder der oorlogvoering, maar gewoon een happige brok die wacht om opgegeten te worden.