Horrorschietspel...

Review | 20 March 2012 8:50 -

Als mensen denken aan een job als reviewer stellen ze zich grote trips voor naar Vegas, toegang tot E3, knappe boothbabes aan elke vinger en de nieuwste games weken voor de gewone gamer ze in handen heeft. Toegegeven dat enkele van bovenstaande zaken realiteit kunnen worden maar eerder uitzonderingen zijn op de regel. Voor elk hoogtepunt is er trouwens een dieptepunt en dat heet deze maand Global Ops: Commando Libya.

Het hoesje van deze game van Kalypso vertelt ons uiteraard een positief verhaal. Spannende third-person actie, diverse missies en opdrachten, een gigantisch arsenaal aan wapens en voertuigen en uren gameplay met gedetailleerde settings dankzij de Unreal 3-engine. Uiteraard mag je nooit zomaar alles geloven dus wij ontleden deze beloftes eens tot het magere bot waar ze door gedragen wordt. Opgepast echter, deze tekst zal niet geschikt zijn voor mensen met gevoelige ogen of een liefde voor shooters.

Error 404: Controls not found

We starten meteen bij het type spel zelf. Het vreemde is dat dit een third-person shooter is. We zeggen niet dat dit niet tof kan aanvoelen maar dan moeten de controls en bewegingen wel goed zitten. Je loopt echter als een houten pop terwijl de besturing niet eens aanpasbaar is, laat staan dat ze zeggen welke knop wat doet. Ons eerste uur van het spel moesten we al gewoon zoeken hoe we verdorie konden spelen. Gelukkig besloten we even ons handboekje te openen voor de functies van de knoppen want blijkbaar was er ingame niets te vinden. Tel daarbij nog eens een wispelturige camera op en geloof ons vrij dat de goesting dan razendsnel wegebt uit vrees voor welke onvergeeflijke missers er nog aankomen. En ja hoor, die komen er... of wat had je gedacht.

Misschien dat het verhaal en de diverse settings en missies iets goedmaken? Wrong! Er is eens ooit een vliegtuig gecrasht met een atoombom aan boord. Straf is dan ook dat het Amerikaanse leger nooit op zoek is gegaan naar het onding. Waarom? Wie zal het zeggen, de makers alvast niet. Want laten we toegeven dit klinkt compleet normaal voor een bom die immens veel schade kan aanrichten. Dan liever wachten tot een malafide Rus de bom op drie seconden tijd opgraaft om vervolgens een eenheid commando's erachter te sturen. De missies brengen je eenheid weliswaar in diversie gebieden als Groenland, Libië en Antarctica; maar ondanks de Unreal 3 engine zag het er allemaal uit alsof het met de hand geschilderd was door semiprofessionele schilders. Je kan het potentieel erin zien maar als je de eindafrekening maakt is het toch niet veel waard. Het ziet er allemaal vaag en inspiratieloos uit. Hetzelfde telt voor het geluid. Je hoort weliswaar dat er geschoten word maar het doet eerder denken aan die kleine ontploffende zakjes van de kermis die je op de grond moet gooien en dan ploffen.

Doodsoorzaak: verveling

Geen oorlog zonder wapens zeg je dan? Misschien dat een uitgebreid gala aan wapens dan iets van meerwaarde kan bieden? Wel, als je de klassieke shotgun, sniper, machinegeweer en bazooka een uitgebreid scala aan wapens vindt verdenken we je ervan enkel Snake of Pacman te hebben gespeeld hiervoor. Geef ons op zijn minst diverse wapens per categorie en laat ze verschillend aanvoelen. In de plaats krijgen we echter het goedkoopste pakket wapens aangekocht op de zwarte markt in je lokaal donker steegje. Niet bepaald indrukwekkend te noemen dus. Zelfs de buurjongen heeft meerdere soorten katapulten die waarschijnlijk meer schrik aanjagen dan dat.

Bundel bijgevolg al het bovenstaande in één game en je komt te weten wat horror is. Onze gevechtsefficiënte kreeg een flinke deuk door het niet kunnen instellen van eigen controls, de grafische engine voelde flauw aan, het verhaal bracht compleet geen spanning mee en de vijanden liepen netjes in ons vizier om ze af te kunnen schieten. Al raden we je bij het laatste aan beter langs de vijand te mikken want je kogels gaan toch zelden naar de plek waar je crosshair op staat gericht. Is er dan niets goed aan deze game horen we jullie denken? De vriendelijke CIA-agent die deel uitmaakt van ons team is onsterfelijk en doodt zo nu en dan eens een vijand. Dat moet toch voor iets tellen? En zolang je de multiplayer niet gebruikt kun je het spel spelen zonder cd-key. Dus je kan het netjes inpakken en bij Halloween geven aan een 'vriend' om deze de ergste avond van zijn leven te bezorgen: Terror Ops: Commando Halloween?