Kingdoms of Amalur: Reckoning review

Review | 26 February 2012 20:52 -

Kingdoms Of Amalur: Reckoning kon bij zijn aankondiging vooral op veel aandacht rekenen dankzij de grote namen die zich achter de game geschaard hadden. Ken Rolston die eerder als als gamedesigner werkte aan onder andere Morrowind en Oblivion had plaatsgenomen aan het hoofd van de ontwikkeling. R.A. Salvatore ontwierp dan de spelwereld en het achtergrondverhaal, Todd 'Spawn' McFarlane verzorgde de visuele kant van de game en tot slot was Grant Kirkhope verantwoordelijk voor de soundtrack, die de oudere gamers onder ons misschien wel herkennen als de componist van een groot deel van de spelcatalogus van Rare. Met zo'n namen kon het vrijwel niet mislopen. En of Kingdoms Of Amalur: Reckoning een waar meesterwerk geworden is, lees je in deze review.

Kingdoms Of Amalur: Reckoning situeert zich in de mystieke Faelands en begint meteen al goed: je bent namelijk dood. In Amalur ligt het lot van elk levend wezen namelijk reeds vanaf de geboorte vast en jouw voorgedefiniëerde levenspad had blijkbaar zijn einde bereikt. Enkele geleerden zijn echter al enige tijd aan het experimenteren met de zogenaamde Well Of Souls, een machine waarmee men in theorie de ziel van een overledene terug uit de ether kan plukken en deze vervolgens met het lichaam kan koppelen. Tot nu toe is dit jammer genoeg nog nooit gelukt en ook bij jouw lichaam mislukt het experiment. Althans, dat dacht men toch. Plots word je gedesoriënteerd wakker op de berg dode en rottende karkassen waarbij je toen nog levensloze lichaam even voordien gedumpt werd.



Erg rustig begint je nieuwe leven niet aangezien de Well Of Souls even later aangevallen wordt door de Tuatha, een moordlustig ras van onsterfelijke wezens die het niet zo bekeken hebben op gewone stervelingen. Samen met enkele geleerden kan je gelukkig op het nippertje ontsnappen en word je in contact gebracht met Agarth the Fateweaver. Deze persoon heeft namelijk de unieke kracht om je lot te voorspellen en men hoopt hiermee meer te weten te komen over het hoe en waarom de Well Of Souls bij jou gewerkt heeft.

Agarth zelf staat echter met zijn mond vol tanden aangezien je geen voorgedefinieerd lot meer lijkt te hebben. Zou het mogelijk zijn dat jij de uitverkorene bent die volgens een eeuwenoude profetie het koninkrijk van Amalur van de ondergang zal redden en de Tuatha verdrijft?

Een frisse lei

Het uitbouwen van je personage in Kingdoms Of Amalur: Reckoning volgt grotendeels het standaard stramien van action-rpg's. Het grootste verschil met gelijkaardige games uit het genre is dat je niet start met het kiezen van een klasse. Aangezien je in de game aan geheugenverlies lijdt en geen voorgedefinieerd lot meer hebt, ben je dus vrij om zelf te kiezen hoe je jouw personage wilt ontwikkelen. De enige echte keuzeopties die je voorgeschoteld krijgt zijn het ras van je karakter en de god die je virtuele alter ego aanbidt.



De ervaringspunten die je verdient tijdens het spelen kan je gebruiken om vaardigheden op te waarderen uit een of meerdere skilltrees (kracht, finesse en magie). Hoe meer punten je in een skilltree spendeert, hoe beter je natuurlijk wordt in de bijhorende vaardigheden. Er is ook niets dat je tegenhoudt om te opteren voor een mix aan vaardigheden. Je kan perfect een krachtige zwaardvechter maken die nu en dan een vuurbal in de richting van de vijanden gooit, of een magiër die ook overweg kan met pijl en boog.

Per level dat je karakter stijgt, krijg je ook de keuze om een lotsbestemming te kiezen. Dit is eigenlijk niet meer of minder dan het kiezen van een soort klasse voor je personage waarmee je bepaalde vaardigheden een deftige boost geeft. Wie na vele uren spelen plots ontdekt enkele verkeerde keuzes gemaakt te hebben bij het verdelen van ervaringspunten, kan deze fouten makkelijk rechtzetten door een fateweaver te bezoeken om een zogenaamde "re-spec" van je personage te doen. Je reeds gespendeerde ervaringspunten krijg je dan terug en je kunt vanaf nul je gewenste vaardigheden opnieuw kiezen.


Content in overvloed

Ervaringspunten krijg je natuurlijk niet in je schoot geworpen; je moet deze natuurlijk verdienen. Neem het gerust van ons aan, Kingdoms Of Amalur: Reckoning biedt meer dan genoeg mogelijkheden om dit te doen. De spelwereld die de game ons voorschoteld is zeer groot en zit volgepropt met allerhande quests, schatten en andere dingen die je kan verzamelen en gebruiken. Het is wel jammer dat je niet altijd vrij bent om te gaan en staan waar je wil. De spelwereld geeft misschien de schijn een open wereld te zijn, je progressie doorheen de wereld is niettemin zeer lineair. Er worden allerlei trucs gebruikt om je in de richting van de volgende opdracht in de main quest te sturen, zoals onzichtbare muren of torenhoge rotsformaties die de weg belemmeren.



De quests zelf zijn voldoende gevarieerd om niet te snel te gaan vervelen. Dit is zeker geen overbodige luxe aangezien je al snel een dertig- tot veertigtal uur nodig hebt om enkel en alleen de mainquest tot een goed einde te brengen. Gelukkig is er geen tijdsdruk en kan je op eigen tempo de omgeving exploreren en daarbij regelmatig nog enkele sidequests aannemen, wat zo makkelijk voor een hondertal uurtjes spelplezier kan zorgen. Het enige minpuntje op dit gebied is dat het kiezen van de quest die je wil doen niet echt vlot is. Het is namelijk niet mogelijk om de locatie van verschillende opdrachten tegelijk te tonen op de wereldkaart, waardoor je telkens de questlog moet openen om je volgende doel te kiezen of gewoon te zien waar je naartoe moet voor een opdracht. In de beginuurtjes van de game valt dit nog zeer goed mee, maar eens je een deftig aantal opdrachten open hebt staan in je questlog kan dit snel vervelend worden.

Om aan quests te komen zal er natuurlijk gepraat moeten worden met de vele NPC's die de spelwereld bevolken. Tijdens deze dialogen kan je telkens uit een aantal verschillende antwoorden of vragen kiezen waarmee je het gesprek in een bepaalde richting kan sturen of bepaalde informatie kan lospeuteren bij je gesprekspartner. Wat ons echter snel opviel is dat de keuzes die je maakt in dialogen of quests geen echte invloed hebben op de wereld van Amalur of het verhaal. Enkel via voorgeprogrammeerde gebeurtenissen verandert de spelwereld daadwerkelijk, wat natuurlijk enorm jammer is voor een game die de speler voortdurend bombardeert met keuzes.


Ten aanval!

Het vechten in Kingdoms Of Amalur: Reckoning kan je vergelijken met een kruising tussen de meer realistische combat van de The Elder Scrolls-reeks en de bijna volautomatische gevechten uit een MMO zoals World of Warcraft. Je personage kan maximaal twee wapens gebruiken en een schild om tegenaanvallen mee af te weren. De wapens wissel je op elk moment voor andere uit je inventaris waardoor het zeer eenvoudig is om op elke gevechtsituatie in te spelen.



Met een beetje oefening is het tevens mogelijk om moeiteloos combo's aan elkaar te rijgen en bloederige slowmotion kills uit te voeren. Eens je de zwaktes en sterktes van de verschillende soorten tegenstanders die je pad kruisen door hebt, is het een eitje om hierop met je eigen vaardigheden in te spelen. Nu en dan krijg je ook een interessante en gevarieerde bossfight voorgeschoteld die iets meer denkwerk vereist, maar gelukkig nooit te moeilijk of frustrerend blijkt.

Het beschikbare wapenarsenaal is zeer uitgebreid, gaande van simpele dolken, logge slagzwaarden, bogen of magische staffen. Wat je speelstijl ook is, Kingdoms Of Amalur: Reckoning heeft ongetwijfeld het perfecte wapen voor je en mocht dit niet het geval zijn, kan je altijd een kijkje nemen bij de uitgebreide craftingopties waarmee je nieuwe wapens, magische drankjes, of betere kledij ineen kan knutselen.

Wie trouwens net als ons de game op de pc speelt, raden we aan om een gamepad in huis te halen. Hoewel Kingdoms Of Amalur: Reckoning perfect met muis en toetsenbord gespeeld kan worden, leunt de gameplay zich veel beter aan bij de besturing met een controller. Het vechten en navigeren verliep bij ons heel wat vlotter met een gamepad en dit zorgde voor een veel leukere spelervaring.


Typische stijl

Op grafisch gebied zal Kingdoms Of Amalur: Reckoning geen potten breken. De visuele stijl leunt dicht aan bij deze van populaire MMO's waardoor de game er gedateerd uitziet. Dit wil zeker niet zeggen dat de game er slecht uitziet, want de knappe animaties en interessant uitziende monsters en personages maken heel wat goed en het warme kleurenpalet van de spelwereld zorgt voor een uitnodigende sfeer. Gecombineerd met de knappe geluidseffecten en de sfeervolle soundtrack zal je normaal gezien je niet snel gaan vervelen in Amalur.

We zijn iets minder te spreken over het stemmenwerk en de gezichtanimaties tijdens de vele dialogen die Kingdoms Of Amalur: Reckoning rijk is. Hoewel alle dialogen gesproken zijn, laat de kwaliteit van de voice-overs vaak te wensen over, zoals geforceerde accenten of de platte gesprekstoon van veel personages.