Might & Magic Heroes VI preview 3

05 August 2011 13:41 -

Onlangs vierde de Might & Magic reeks zijn 25ste verjaardag, en ze heeft in die tijd een indrukwekkend palmares vergaard. Heroes of Might & Magic, dat al snel uitgroeide van een originele spin-off tot een referentie voor elke turn-based strategy game, is inmiddels aan zijn zesde deel (en een naamsverandering) toe, maar dit komt met de nodige problemen voor de producenten. Want hoe kan je fans van zo een klassieke serie behouden en tegelijk nieuwe spelers aantrekken?

De Hongaarse studio Black Hole Games ging deze uitdaging met veel plezier aan. Het team bestaat naar eigen zeggen uit veel trouwe fans, die de serie al sinds het eerste deel trouw opgevolgd hebben. Niet evident, want zoals mijn mede-nerds weten kan men hele boeken volpennen met klachten over de nieuw geïmplementeerde ideeën in Heroes of Might & Magic, en zetten de fanboys van eender welk deel uit de reeks hun kruisvaart onveranderd verder om de rest van de wereld te overtuigen dat er maar één goede formule bestaat.

Terug naar de oude formule, of iets nieuws?

Sta me dan ook even toe om snel komaf te maken met deze nutteloze discussies, want het meest recente deel, Heroes of Might & Magic V, was een steengoede game. Goed, er waren mankementen en het script van de single player campagne was niet bijster origineel te noemen. Dit werd deels goedgemaakt in de uitbreidingen, al was de Fortress factie nogal flauwtjes. Maar kom, de diepte van de gameplay was enorm, de graphics waren adembenemend en Nival Interactive was er met succes in geslaagd om de verschillende facties goed uit te balanceren.

Maar hoe zit het dan met deel zes, dat binnen een dikke maand in de winkelrekken zal liggen? Als trouwe fan van de serie jubelde ik toen ik een schijfje toegestuurd kreeg met daarop de previewversie, dus kan ik jullie toch alvast heel wat extra informatie geven. Komende van iemand die veel van jullie frustraties of adoraties omtrent de serie deelt, was ik vastberaden om extra kritisch te zijn tijdens mijn uitgebreide speelsessies (ter illustratie, deze "preview"-versie was na tien uur en bij het publiceren van dit artikel nog niet uitgespeeld). Ik ben me er namelijk goed van bewust dat de fans van de serie bang afwachten wat het gaat worden met de laatste telg in de serie - ik reken mezelf namelijk ook tot die groep.

Return to Ashan

Aanvankelijk alvast grote opluchting: het spel ademt dezelfde sfeer uit als het vijfde deel. Een prachtige, kleurrijke wereld, een aangename soundtrack, heroes met veel diepgang en dialoog: ik was meteen weer vertrokken voor een urenlange speelsessie in Ashan, het fictieve universum die in Heroes of Might & Magic V haar intrede deed. Dit gevoel bleef ook consequent aanhouden, dus qua sfeer, graphics en geluid zit het allemaal heel snor. Niet een onbelangrijk gegeven, aangezien het toch gaat om een turn-based game waarbij je dus veel statische, saaie beelden zou kunnen verwachten.

Toch miste ik één ding. De interface van de steden is haast volledig verdwijnen. Je krijgt nu een klein, saai plaatje voorgeschoteld van je stad en alle interactie is verdwenen. Voor sommigen is dit misschien een detail en is het zelfs iets positief te noemen, omdat we (vooral bij grotere maps met veel steden) nogal wat laadtijden te verwerken kregen telkens we de stad moesten betreden. Vervelend soms, zeker als je gewoon routine handelingen uitvoert zoals het rekruteren van enkele voetsoldaten. Maar toch, de 'Heroes 5' kippenvelmomenten hebben láng aangehouden wanneer ik een Haven of een Necropolis vesting betrad: de majestueuze gebouwen, verlicht door de ondergaande zon en begeleidt door prachtige, klassieke muziek. Of de lugubere, groen verlichte Necropolis stad, vergezeld door een muzikaal stukje waardoor je jezelf ongelofelijk badass voelt. Dit moeten we nu helaas missen.

Als laatste punt in deze categorie moet ik het nog over de cutscenes hebben. Deze zijn verbeterd tegenover het vorige deel: de voice acting is nog steeds geniaal, maar ook grafisch ziet het er veel beter uit. Toch bestaan ze nog steeds uit niet meer dan bepaalde units die voortdurend dezelfde bewegingen herhalen, waardoor interactie tussen personages er nog altijd vrij dom uitziet. Ware het niet voor het verhaal, dat ik toch steeds op de voet wil volgen, zou ik ze al snel overslaan, want de cutscenes zijn zoals gewoonlijk vaak aanwezig om de gameplay te onderbreken, maar ze voegen weinig toe.

Bloed, zweet en tranen

Nu er een achtergrond van het spel geschetst is, die toch over het algemeen positief onthaald kan worden, is het tijd voor het echte werk. Hoe zit het namelijk met de diepgang van het combat systeem? De voorlopige conclusie kan ik je nu al verraden: er zijn aspecten weggevallen, maar andere zijn er ook weer bijgekomen. De voornaamste toevoeging is een soort moraliteitssysteem voor je heroes. Het is niet louter "goed versus slecht" te noemen, maar eerder agressief versus defensief spelen. Je zal op erg subtiele wijze blood of tear punten toebedeeld krijgen, zowel tijdens gevechten als op de adventure map.

Als je eenheden voortdurend healt, hun capaciteiten verbeterd of die van de vijand net verminderd, zal je het gevecht eindigen met meer units intact en krijg je flink wat tear punten in je handen geduwd. Ben je eerder het type speler dat naar hartenlust vuurballen en hagelstormen op de vijand loslaat (je eenheden zijn toch maar kanonnenvoer, nietwaar?) krijg je weer blood points. Ook op de map zullen je acties je moraliteit beïnvloeden. Je kan bijvoorbeeld onderhandelen met Orks, opdat ze een gijzelaar vrijlaten zonder dat er een druppel bloed valt, of je kan ze gewoon allemaal een kopje kleiner maken. Opgeruimd staat netjes. Hierdoor zal je held tot een andere klasse uitgroeien, wat bepaalde defensieve (tear) of agressieve (blood) bonussen zal geven voor je hero en diens eenheden.

Op zich een uiterst goed systeem, wat nog eens meer diepte schenkt aan de heroes. Ook het systeem van artefacten is verbeterd en uitgebreid, waarbij bijvoorbeeld combinaties van bepaalde artefacten extra bonussen oplevert. Ook het willekeurige level-up systeem mogen we gelukkig uitwuiven. Gedaan dus met honderd keer een spel te laden opdat je toch die éne goede level-up zou aangeboden krijgen; nu kan je zelf volledig bepalen of je hero zich op might of op magic zal toespitsen en welke andere specialisaties hij krijgt. Bovendien krijg je een overzichtelijke tech tree aangeboden, waardoor je naar bepaalde spells of abilities kan toewerken. Meer spells en abilities, meer artefacten en het nieuwe moraliteitssysteem: je begrijpt dus wel dat heroes unieker dan ooit zijn!


Nieuwe tactieken zijn een must

Toch zijn er ook aspecten geschrapt. Might & Magic Heroes VI is nu immers volledig turn-based, ook in combat. Ik denk bijvoorbeeld aan de initiative, oftewel de snelheid van eenheden, die veel minder relevant is en terugkeert naar het systeem van Heroes 3. In de vorige twee delen konden kleine, zwakkere units hun minder offensieve krachten compenseren door het feit dat ze twee, of zelfs drie keer aan zet konden voordat de grote, krachtige maar slome eenheden ook nog maar een vinger konden uitsteken. De initiative waarde is nog steeds aanwezig (evenals morale en luck), maar bepaalt nu blijkbaar alleen in welke volgorde units aan zet komen. Nog steeds van groot belang dus, maar hierdoor verliezen we een belangrijk strategisch aspect. Heroes kunnen nu ook eender wanneer tijdens je beurt aan de zet, wat aanvankelijk verwarrend was (ik vergat steeds weer dat ik überhaupt een hero had) maar uiteindelijk toch een toegevoegde waarde is: niets was zo vervelend dan een hero te hebben die op de meest ongepaste tijdstippen aan zet kon en zo zijn zorgvuldig uitgewerkte combinaties niet kon afwerken.

Verder is het combat systeem grotendeels onveranderd gebleven, al viel één ding me meteen op. De units bewegen ontzettend houterig en sloom (het lijkt wel alsof ze allemaal tot de Necropolis factie behoorden). Echt een smet op de anders vlekkeloze combat map. Wat betreft de adventure map, is de grootste toevoeging de invloedsgebieden. Steden en forten beheersen de grond om zich heen, waardoor alle gebouwen - ik denk dan vooral aan resource gebouwen - meteen in je bezit komen en blijven. Een vijandelijke hero kan deze enkel claimen door permanent het gebouw te bewaken met een hero, of door het fort of de stad over te nemen. Aanvankelijk was ik hier sceptisch over, maar nu lijkt het mij een fantastisch idee. Het rekent namelijk af met die vervelende heroes die, vaak uitgerust met de logistics ability waardoor ze veel meer move points hebben, de hele map rondhuppelen om al je mijnen en andere gebouwen over te nemen. Zowel de AI als andere spelers in multiplayer waren erg bedreven in dit vervelende kat-en-muis spelletje, maar dat behoort nu godzijdank tot het verleden.

Tot slot is het ook opmerkelijk dat je ál je troepen in eender welk fort of in elke stad kan rekruteren: je zal dus niet naar de andere kant van de map moeten om die extra versterkingen af te halen. Ook hier dacht ik aanvankelijk dat het spel aan strategische diepgang zou inboeten, maar een gevaar van dit nieuwe systeem is uiteraard dat je al je troepen rekruteert in een bepaalde stad terwijl de vijand plots aan je deur staat van die andere vestiging. Waar je  dan dus geen troepen meer staan hebt om te verdedigen. Kortom, er zijn enkele grote verschillen met Heroes V, maar het voorlopige oordeel mag duidelijk zijn: Heroes VI boet zeker niet in aan strategische diepgang.

Aaneenknoping van verhalen

Wat betreft de gameplay mechanieken ben ik dankzij deze previewversie dus al een pak wijzer. Andere kleine veranderingen tekenen we verder op bij de structuur van zowel de single player als de multiplayer van het spel. First up: de campagne. Deze speelt zich ruim 400 jaar voor de gebeurtenissen van Heroes V af en staat volledig in het teken van de Haven dynastie, die toen op het hoogtepunt van haar macht was. Beginnen doen we met de proloogcampagne, waarbij we in de huid van Duke Slava kruipen. Ze vertelt over het begin van complexe relaties tussen de verschillende facties: Slava ontwikkelt een goede band met een stam van Orks en zorgt hierdoor voor nogal wat interne problemen. Toch drijft hij zijn zinnetje door en eindigt hij een gelukkig man, met maar liefst vijf kinderen. Deze getalenteerde kinderen groeien allen uit tot vervelende pubers, en leiden uiteindelijk elk een eigen factie.

Na deze verplichte proloogcampagne kan je kiezen met welke factie je eerst aan de slag gaat; het zijn dus allemaal verschillende verhalen, die op bepaalde punten samen lopen. Veel kan ik daar nog niet over zeggen en ik hoop van harte dat het verhaal een beter script kent dan voorganger Heroes V. Dan zijn er nog epiloog campagnes die je met je favoriete hero kan spelen: dit betekent dus wellicht een min of meer open einde. Hoe dan ook zullen bepaalde beslissingen die je maakt tijdens je speelbeurten van groot belang voor het verdere verloop van de campagne. Vooral de Sanctuary verhaallijn leek me interessant te zijn, al is het maar omdat het de enige nieuwe factie is, die bestaat uit mythische wezens met sterke invloeden uit Japanse tradities (komieke Japanse accenten incluis).

Als afsluiter nog eventjes over de multiplayer. Veel kan ik hier nog niet over zeggen, want ik heb de multiplayermodi niet uitgebreid kunnen testen wegens een gebrek aan speelpartners, maar de klassieke modi zijn allemaal aanwezig. Zo komt ook de duel modus terug, die we in Heroes V mochten verwelkomen en waarbij aan elkaar gewaagde legers het meteen tegen elkaar kunnen opnemen. Daarbovenop is er nu ook het Conflux systeem, dat alleen beschikbaar is wanneer je met het internet verbonden bent. Dit is feitelijk je Heroes 6 profiel, best vergelijkbaar met pakweg een Battle.Net account: het toont je vooruitgang, achievements enzovoort enzoverder. Ook inbegrepen: een in-game chat systeem met andere Uplay spelers en Skype ondersteuning.

De uitgebreide previewversie die ik in m'n handen kreeg smaakte naar meer. Waar ik en veel andere fans aanvankelijk voor vreesde - dat het spel eenvoudiger en toegankelijker zou worden - blijkt na wat uitgebreider spelen dan ook niet te kloppen. Bepaalde strategische aspecten zijn inderdaad verdwenen, maar deze worden dan weer door andere nieuwigheden vervangen. Grafisch oogt het prachtig, maar het ontbreken van een stadsinterface en goede cutscenes ontsieren het geheel jammer genoeg. Het betreft weliswaar een preview, maar toch durf ik al voorzichtig stellen dat de game hoge ogen zal scoren bij de vele fans van de reeks.