Oil Rush

Review | 14 February 2012 9:47 -

Technologie is iets wonderbaarlijks waar we energie voor nodig hebben. Zowel in de huidige wereld als in de waterwereld van Oil Rush draait het allemaal rond de duurzame zwarte substantie, beter bekend als olie, die onze technologie aandrijft. Dat er dan af en toe een conflict uitbreekt is niet verwonderlijk, al heeft Oil Rush wel een heel speciale manier om dat vorm te geven. Kan Iceberg Interactive het RTS-genre nieuwe wind inblazen?

Zoals de titel doet vermoeden, draait het in deze game allemaal rond olie. De game probeert een RTS-game te mengen met het tower defense-genre. Maar voor we aan het echt werk in de multiplayer mogen beginnen, treffen we een trage en oersaaie tutorial aan: de singeplayer. Gaandeweg introduceert het spel een nieuw gimmick waarmee je vervolgens de komende vijftien minuten kan rondspelen tot je iedere fout ervan hebt ontdekt. Zo zit de besturing van de camera best vreemd in elkaar: je kan met de muis niet uit je huidig beeld bewegen. Daardoor moet je telkens op de minimap klikken wanneer je een ander gedeelte van de map wilt zien.

Let's water it down

Het RTS-gedeelte, als je het zo mag noemen, is nog erger. Je krijgt standaard de beschikking over een productieplatform dat een specifieke eenheid produceert. Het is echter niet mogelijk de units apart te beheren. Dat is enkel mogelijk in groep. Je klikt op het platform waartoe je eenheden behoren en kiest vervolgens of je 25/50 of 100% van je units wilt versturen naar een ander platform in de buurt. Er is dus geen mogelijkheid om een exact aantal units te kiezen, ze in gevechten te beheren of ze te sturen naar willekeurige punten op de map. Alles gebeurt erg verwaterd en er schuilt bijgevolg dan ook geen enkele vorm van strategie in.

Maar wat dan met het tower defense gedeelte? Rond elk platform heb je de mogelijkheid tot 5 turrets te bouwen. Die zullen vervolgens elke vijandige eenheid die de omgeving benadert trachten te doden. Eigenlijk zijn het dus gewoon defensive turrets. Hoe men dit dan ook tower defense durft noemen ontgaat ons een beetje. Dat principe is knal hetzelfde als het RTS-gedeelte: spam eenheden/turrets en hoop dat je in gevechten er meer hebt dan je vijand.

A shining light?

Valt er dan niks positiefs te vertellen over de gameplay? Er brandt gelukkig toch een mysterieus lichtje van hoop voor Oil Rush. De graphics verdienen toch wel een mooie vermelding. Het gehele spel speelt zich af op zeeën en oceanen en dat is vaak een delicaat onderwerp voor een grafische engine. Dat is  niet het geval bij Oil Rush en de Unigine engine kan het water en de weinige randelementen goed vormgeven. Toegegeven, als de engine dat niet zou aankunnen, zou het ronduit schandalig geweest zijn. Aansluitend bij het grafisch geweld heb je uiteraard ook het geluid. Geen hoogvlieger wegens de slechte voice-acting, maar ook niet bedroevend slecht dankzij de oerdegelijke geluidseffecten.

Maar is dit spel eigenlijk wel het spelen waard als de kern, de gameplay, zo verkeerd zit? Dat hangt eigenlijk af van je vriendenkring. De singleplayer is ronduit saai en slecht afgewerkt, maar in skirmishes tegen bots, of meer bepaald vrienden, toont het spel toch enig potentieel. De anders zo saaie en slechte gameplay verandert in een festijn van snelle reacties en goed ingecalculeerde aanvallen. Het zal je geen hopen plezier geven maar het is zeker de moeite waard op een koude winteravond als je eens nood hebt aan iets anders.