Realisme ten top

Review | 09 August 2002 11:20 - Hoewel het nu door de meerderheid van de gamers vergeten is, heeft OFP in zijn tijd toch heel wat potten gebroken. Door vele gamemagazines uitgeroepen tot "game of the year" zorgde het voor een ware revelatie in de wereld van de tactical first person shooters. Het spel leek een stille dood te zijn gestorven, maar nu is er Operation Flashpoint: Resistance. Een add on gemaakt door Bohemia Interactive, de ontwerpers van het originele game. Een add on die naam meer dan waard als u mij vraagt.

Eerst even dit: ik speel OFP nog wekelijks. Sterf ik niet voor de dertigste maal die dag op het slagveld, dan zit ik wel in de editor te prutsen. Geen enkel spel heeft zoveel als OFP, en ik blijf het, een jaar nadat het is uitgekomen, volop spelen. OFP was voor mij alvast het game-of-the-year van 2001.

Operation Flashpoint: Resistance is de officiële add on voor, hoe raadt u het zo, Operation Flashpoint: Cold War Crisis. Ditmaal strijd je aan de zijde van het verzet. Een logische stap, gezien je in OFPcwc als Amerikaans soldaat door het leven ging, en in de uitbreiding Red Hammer als Rus de invasie van de eilandengroep nog eens mocht overdoen. In OFPres kruip je in de huid van Victor Troska, een verzetsheld in wording met een duister militair verleden.
Het verhaal speelt zich enkele jaren voor OFPcwc af, op een geheel nieuw eiland: Nogova.

Wanneer je nietsvermoedend op kantoor zit wordt je vredige eilandje onder de voet gelopen door een Russische troepenmacht die er een sociaal regime wil vestigen. De inname zou zonder veel bloedvergieten moeten verlopen, maar al gauw stoot het rode leger op een slecht georganiseerd verzet. Ondertussen ben jij naar huis gevlucht en zit je de hele situatie te overpeinzen. Diezelfde avond nog komen twee partizanen je om hulp vragen, maar je stuurt hen wandelen. Wanneer de volgende dag een verzetsstrijder die zich, tegen je zin weliswaar, in je schuur heeft verscholen dreigt te worden ontdekt door Russische soldaten moet je wel een keuze maken: hem verraden of terugvechten. De keuze ligt voor de hand; het spel heet nu eenmaal Operation Flashpoint Resistance. Je doet dan maar het enige wat moreel juist is: de shotgun achter je huis grijpen en de 3 Russische soldaten volpompen met lood. Dan nog snel even hun truck volstouwen met de wapens die ze je onvrijwillig nalaten en vervolgens de bergen intrekken, op zoek naar het verzet dat zich daar ergens schuilhoudt.

Men heeft je je tent nog niet toegewezen of het is al hommeles. De Russen vallen het kamp aan en terwijl de rest zich uit de voeten maakt mag jij met een handvol groentjes tijd zien te winnen. Als je de aanvalsmacht geneutraliseerd hebt, snel je je makkers van het verzet achterna. Vanaf dan ga je in ware Tito-stijl te werk. Je voert een overval uit op een Russisch wapentransport, je tracht wat Russische tanks te stelen, ... dolle pret dus.

Zo zou het kunnen gaan. Je hebt ook natuurlijk die andere keuze: de partizaan verraden. Wat er dan allemaal gebeurt moet je zelf maar ontdekken, ik heb al genoeg spoilers gegeven.

Van de campaign zou je kunnen zeggen: meer van hetzelfde, maar toch... er zijn een paar merkbare verschillen met OFPcwc. Zo speel je hier "slechts" één personage, maar dit zal je geen slapeloze nachten bezorgen vermoed ik. Je begint meteen aan de top, wat inhoudt dat je terstond manschappen mag rondcommanderen. Dat klinkt best lastig, maar het is tenslotte een add on en iedereen die OFPres speelt heeft al ervaring genoeg met het bevelen van een squad in OFPcwc denk ik, dus ook dit is niet het einde van de wereld. Best wel leuk is dat je de wapens die je opneemt in een missie, in een volgende missie weer kan gebruiken, wat bij OFP helemaal niet waar was. Een finders keepers principe. Dit zorgt ervoor dat het spel nog minder lineair wordt dan het al is. Je kan ook zelf je manschappen (her)bewapenen met de gevonden wapens, wat nog meer invloed heeft op hoe het spel zal lopen. Je moet natuurlijk wel eerst de wapens meenemen. Daarom hebben de jongens van BIS ervoor gezorgd dat je in OFPres wapens en munitie in een auto, truck, tank, helikopter of ander voertuig kan opbergen. Zo moet je bijvoorbeeld niet steeds heen en weer lopen tussen de ammocrates en de weg waar je mijnen wil leggen. Alles op de BMP binden en weg ermee.

De vele cutscenes waarvan OFP gebruik maakt, zijn toegenomen in aantal in vergelijking met het originele game, en ook de kwaliteit ervan. Waar deze bij OFPcwc nogal eens de mist durfden in te gaan qua lipsynchronisatie en vreemde pauzes, heeft OFPres hier geen last meer van. De mannelijke voiceactors doen hun werk naar behoren. Het Engels klinkt Engelser en de zinnen zelf zijn grammaticaal correct, iets wat je niet altijd kon zeggen van zijn voorganger. De Russen spreken Russisch vermoed ik, ik kan mezelf niet als expert op dat vlak beschouwen, maar ook dat zit wel snor. Enkel Liz, een vrouw, lijkt haar teksten zonder emotie af te lezen, maar dat ben je een halve minuut later al vergeten.

Resistance is niet zomaar een add on voor OFP zoals Red Hammer dat eigenlijk wel was. Het hoognodige, de upgrade van de netcode en de nieuwe wapens en voertuigen, kon je toen gratis downloaden. OFPres geeft je meer. De netcode is geoptimaliseerd zodat een spelletje OFP online best wel speelbaar wordt, ook met meer dan vijf mensen op de server (wat voorheen wel eens problemen durfde te geven). Ik heb al cowboyverhalen gehoord van mensen die beweren met meer dan 80 mensen op een server te zitten, maar daar heb ik eerlijk gezegd wat mijn twijfels over. Toch is het multiplayer aspect, wat volgens velen de reden is waarom OFPcwc nooit echt is doorgebroken, veel verbeterd. Je hebt nu tevens de mogelijkheid om in OFP zelf te zoeken naar servers met de ingebouwde serverbrowser, zodat je geen andere software zoals gamespy meer hoeft te draaien.

Ook grafisch is OFP erop vooruitgegaan. Het zal nooit kunnen tippen aan UT2003 of DoomIII, laat staan MOH:AA, maar dat zijn eigenlijk compleet andere spellen. De engine is dezelfde gebleven en is ondertussen al meer dan een jaar oud, maar je hebt er wat opties bij gekregen die je toelaten grafisch toch nog te smullen. Misschien nog vooral als je de "oudere" graphics gewend was. Loop maar eens rond op Nogova, en ga dan "terug in de tijd" naar één van de drie originele eilanden. De bomen zijn boomser, de steden lijken nu ook meer op steden (of toch grote dorpen), kortom, er is merkbaar vooruitgang geboekt en dat kan alleen maar worden toegejuicht. Nadeel hieraan is vanzelfsprekend dat de systeemeisen ook de hoogte ingaan.

Er zijn ook wat nieuwe voertuigen, wapens en personages beschikbaar. Je moet de bus naar het werk nemen, tenzij je je motorfiets kan vinden, er is een heuse politiemacht op Nogova die haar eigen jeeps heeft en er is een nieuwe helikopter beschikbaar: de opmerkelijke eenzitter V-80. Qua geweren is je keuze uitgebreid met onder andere een uzi en een FAL, u weet wel, dat Belgische geweer, en de HK G3A4.

Een opmerkelijke nieuwigheid zijn de 5 pistolen. Vroeger werd wel eens geklaagd dat dit ontbrak in OFP, en blijkbaar hebben ze bij BIS hun oren niet op hun gat staan. Als je de afwerking van de pistolen evenwel ziet, zou je denken dat het niet met de zin van BIS was. Ik moet bekennen dat ik begrijp waarom er voorheen geen pistolen aanwezig waren. Ze zijn, voor mij althans, overbodig. Tenzij je misschien zonder munitie komt te zitten en er nergens in de omtrek een ander geweer te vinden is, heb je er niet veel aan. En dat overkomt me niet zo heel erg vaak in OFP. Maar kom, beter voorkomen dan genezen zegt men wel eens.

De muziek is alweer prachtig. Er zijn nieuwe soundtracks bijgekomen die goed worden gebruikt in het spel, en de geluidseffecten zijn gewoon goed, zoals dat bij OFPcwc reeds het geval was. Een tank klinkt als een tank, je kan het onderscheid maken tussen een AK of een M16 die wordt afgevuurd. Hier valt niets op aan te merken.

Resistance is een waardige add on voor OFP. Ik heb het origineel met veel plezier gespeeld en ben het blijven spelen, en Resistance heeft dat spelplezier enkel verhoogd. Of om het met de woorden van iemand anders te zeggen: "It's like renewing a love affair."