Risen 2: Dark Waters

Review | 14 May 2012 11:48 -

Het leven van een piraat is niet altijd rooskleurig. Dagelijks stinken naar rotte vis en je ooglapje meermaals kwijtspelen laten je soms naar de drankfles grijpen, maar die zelf gedestilleerde rum smaakt ook niet altijd naar wat het moet zijn. Met je dronken kloten het roer overnemen en de wilde zee opvaren, kan voor de nodige spanning in je leven zorgen, maar zonder vrouwelijk vertier, is er weinig plezier. Het piratenleven draait echter om veel meer dan vrouwen en drank alleen, want op zee loert er veel gevaar. Op een zeemonster meer of minder wordt er niet gekeken in Risen 2: Dark Waters, het vervolg op de gesmaakte action-RPG van weleer.

Risen mag dan misschien wel niet de perfecte action-RPG geweest zijn, maar het bracht een mooi verhaal met veel exclusieve zijmissies waar de game in kon uitblinken. Ontwikkelaar Piranha Bytes besliste dan ook wijselijk voor te bouwen op dit elan en gooit de naamloze hoofdrolspeler uit de eerste game opnieuw in de strijd. Na enkele ferme flessen op te hebben, word je wakker gemaakt. De titanen doen nog steeds hun werk en een groot zeemonster zorgt ervoor dat een heleboel schepen nooit het vaste land bereikt. Wanneer opnieuw een schip voor je ogen de strijd met de kraken verliest, ga je op zoek naar drenkelingen. Patty, de dochter van de beroemde kapitein Steelbeard, kan zich redden door de kust te bereiken. Na een leuke babbel vertelt ze dat haar vader over hét wapen beschikt om de titanen een zwijgen op te leggen.

Als lid van de Inquisitie krijg je vervolgens de opdracht van commandant Carlos om als piraat het tot crewlid van Kapitein Steelbeards schip te maken en van het gespuis bij te leren. En daar begint het avontuur dan ook voor jou. Eenmaal aangekomen in Tacarigua, deels beheerd door de Inquisitie en de piraten, ga je met iedereen een praatje slaan. Zo kom je niet alleen meer te weten over het geheime wapen waar je naar op zoek bent, maar ook over de bevolking en diens noden. Risen 2 bevat opnieuw een ruim aanbod aan zijmissies. Die moeten meestal eerst afgewerkt worden vooraleer je de hoofdmissie kan verderzetten. De benaming 'zijmissie' lijkt dan ook totaal misplaatst, tot ongenoegen van vele fans. Aangezien Steelbeard je uiterlijke vertonen, en het terugbrengen van zijn dochter,  onvoldoende vindt om je mee te nemen als crewlid, zal je de eerste zes uur in-game dan ook besteden aan het uitvoeren van de zijmissies. Ervoor zorgen dat er opnieuw rum op zijn schip geraakt of het bevrijden van een piraat zijn verre van voldoende, maar wel broodnodig. En om daarin te slagen zal je je personage stevig moeten uitbouwen in skills. Zo hoef je geen bepaalde klasse te kiezen bij het begin van het spel, maar verzamel je Glory Points die je vervolgens in je menu kan uitbesteden aan speciale eigenschappen. Naast het verbeteren van je vechtkunsten, zowel zwaard als pistool, kan je ook punten investeren in het stoerder worden, leren stelen of voodoo.

Nadeel is dat je eerst Glory Points moet uitbesteden om in level te stijgen en daarna nog goud moet uitgeven aan allerlei NPC’s verspreidt over de eilanden om iets bij te leren. Zo plaatst Risen 2 je meteen bij de start in een vicieuze cirkel waar je zoals eerder vermeld pas na enkele uren uitgeraakt. Bij bijvoorbeeld de bevrijding van een piraat is een level 3 in Cunning nodig om te leren zakkenrollen. Om aan goud en Glory Points te geraken, moet je eerst zijmissies vervolledigen en zo nodig het gevaar in de jungles opzoeken. Sla dus vaak je game op, want in het begin zal het nodig zijn wanneer je het gevaar opzoekt. Het zal ook af en toe nodig zijn de regels te overtreden en aan het stelen te gaan voor de ogen van de inwoners. Niets dat beter verkoopt dan wat zilverwerk, maar neem voldoende rum of voedsel mee om je levensbalk op peil te houden. Het maakt niet uit van wie je steelt. Elke NPC staat sterk zijn mannetje en je kan ze pas een ferme tik verkopen na het aanleren van zwaardere wapenslagen of het uitdelen van schoppen. Je doden zullen ze echter niet, maar als je het duel verliest, dan worden Glory Points afgetrokken. En dat mogen we natuurlijk niet laten gebeuren.

Risen 2: Dark Waters mogen we in het begin als een echte draak van een game beschouwen. Het verhaal komt enorm traag op gang doordat je personage te zwak is om alle zijmissies vlotjes te vervolledigen die nodig zijn om verder te geraken in de hoofdmissies. Maar eenmaal je door die zure appel hebt gebeten en je andere eilanden hebt kunnen verkennen, toont het spel zijn ware aard. De gameplay ontplooit zich stilletjes, maar langzaam aan en je hebt verschillende manieren om opdrachten uit te voeren. Heb je je voodoo-skills getraind, dan kan je zelfs in een vergevorderd stadium het lichaam van anderen gaan besturen en hen de vuile zaakjes voor je laten opknappen. Ook is het enorm leuk om je eigen aapje bij je te hebben en die op pad te sturen om alles wat blinkt en waardevol is mee te laten nemen.

Op visueel vlak schort er, als je tenminste een deftige pc hebt, niets en weet de fauna en flora je op de verschillende eilanden te verbluffen. De pracht zit hem in de weersveranderingen, waar je plots in de jungle geconfronteerd wordt door donkere onweerswolken, iets later gevolgd door enkele bliksemschichten die het hele eiland voor eventjes belichten. Verwacht echter niet dat een RPG van dit kaliber met zoveel geheime grotten en tempels om te bezoeken nooit last zal hebben van pop-ups of bugs en glitches. Zo worden vaak verkeerde camerastandpunten gekozen tijdens het praten en kan je doorheen sommige objecten lopen. Ook niet alle handelingen van je personage zijn goed te spreken. Het springen en ergens opkruipen komen nogal stroef over en niet alle wapens vechten even gemakkelijk, maar toch kunnen de positieve punten het uiteindelijk winnen van de negatieve punten in Risen 2: Dark Waters. Een piratenspel als geen ander.