Sins of a Solar Empire review 1

Review | 26 April 2010 11:59 -

Sommige games worden jaren op voorhand gehypet om er uiteindelijk niets van te bakken. Anderen zijn dan weer pareltjes die maar niet uit de commerciële oester geraken. Ze blijven op de zeebodem van het gamesaanbod liggen. Sins of a Solar Empire is zo'n titel die mooie kritieken heeft ontvangen maar desondanks niet super bekend wist te worden. Daarom brengen ze nu Trinity uit, een soort best of editie met het originele spel en de twee uitbreidingen.

Sins of A Solar Empire (SoSe om het gemakkelijk te maken) is wat men noemt een 4X strategiegame.  De "x"-en komen eigenlijk uit de woorden eXplore, eXpand, eXploit en eXterminate, wat neer komt op uitbreiden, verkennen, uitbuiten en uitroeien. Daarmee is het SoSe dan ook volledig samengevat. Het spel begint met een niet onaardig introfilmpje die je een niet zo'n rooskleurig toekomstbeeld schetst waar drie rassen het met elkaar aan de stok hebben, in de ruimte natuurlijk.

De meest menselijke is de TEC (Trader Emergency Coalition), met daarnaast  ook nog het Vasari Empire en de buitenaardse Advent. Deze rassen nemen het tegen elkaar op in de strijd voor de wereld... euhm de heelalheerschappij. De verschillen tussen de rassen zijn eerder teleurstellend als je ze vergelijkt met de meer klassieke RTS games. Het komt vooral neer op wat cosmetische verschillen. De onderzoeken, technologieën en units zien er anders uit en heten ook licht anders, uiteindelijk verschillen ze nauwelijks van elkaar. Dezelfde wijn in andere zakken dus. Een lijkt een gemiste kans, maar het is wel gemakkelijker voor de uitbalancering. Storen doet het toch nooit. Ieder ras blijft zich wel een beetje onderscheiden in sfeer. Opmerkelijk is wel dat na de geslaagde intro er zich eigenlijk geen verhaal of campagne meer ontwikkelt. Voor de rest van je gameplay speel je losse scenario's, wat ergens wel een gemis is.

Time to conquer space!

De scenario's zijn onderverdeeld in drie verschillende groottes: small, medium en large. Afhankelijk van de grootte van de map, krijg je meerdere planeten om te veroveren. Het is de bedoeling om met één planeet te starten en iedere andere planeet ook onder je heerschappij te voegen. Je begint een basis uit te bouwen door een planeet te kolonialiseren. Die kun je dan op verschillende manieren verder uitbouwen: je kunt ze dienst laten doen als een handelsepicentrum, een demografische functie toeëigenen of ze inzetten voor oorlogsvoering. Afhankelijk van het pad dat je kiest, kun je onder andere onderzoeksgebouwen zetten, fabrieken of een handelshaven. Ook rond je planeet kun je zaken bouwen als een scheepswerf of een defensie-eenheid. Nabijgelegen meteorieten kunnen een bron zijn van kristallen of metaal, die je kunt transporteren naar je capital planet. Uiteindelijk heb je centjes nodig om een heelal te veroveren.

Eens het geld begint binnen te rollen, kun je upgrades onderzoeken (zoals nieuwe schepen of technologieën), een vloot bouwen en een capital ship construeren. Deze laatste is een gigantisch schip die heel wat schade kan uitdelen. Uiteindelijk raakt je planeet uitgebouwd en dien je de ruimte te verkennen. Je kan echter niet zomaar naar een andere planeet springen, dit gebeurt via "phase lines". Via deze weg kan er vlug naar een ander gebied gevlogen worden. Dit zorgt er wel  voor dat jij je vijanden via een vaste weg moet benaderen en omgekeerd. Dit geeft een extra leuke touch aan de gevechten. De gevechten zelf zijn eerder standaard. Je units hebben elk hun specifiek nut (een kanonschip is goed in te zetten tegen planeten maar is dan weer zwak tegen snelle gevechtsschepen) en kennen vaak een speciale aanval die een soort "energie" kost. Het komt er in het spel op neer om een zo goed mogelijk vloot te hebben. Daarvoor niet de grootste, maar wel de beste. Een grote vloot kan gemakkelijk in de pan gehakt worden door enkele gespecialiseerde squads.

Tijdens het vechten blijft het overzicht ten allen tijde bewaard en dat is maar goed ook. Eens enkele uren verder in het spel, begin je aardig wat units en gebouwen te kennen. Dat zorgt voor een goed gevuld scherm. Het communcatie, besturings en overzichtsysteem behoort bij de beste die ik al in een RTS heb mogen meemaken. Zelden raak je het overzicht volledig kwijt en dat is de sterkte in deze titel. Terwijl je in Supreme Commander soms het bos door de bomen niet meer ziet, kun je met enkele klikken in SoSe een overzichtje oproepen van al je technologiëen, je capitals en je schepen.

De gameplay is verder moeilijk uit te leggen, maar het hoort bij de beste onder de 4X games (cfr. Homeworld, ...). Typisch is alvast dat een kort spelletje onbestaande is. Hoewel ze in de uitbreiding Entrenchment een "quick start" hebben ingevoerd waardoor je de basisgebouwen al krijgt, blijft het spel lang duren. Soms voegen planeten zich automatisch bij je toe als je een hoge technologische waarde hebt, maar uiteindelijk zul je altijd moeten vechten. Iedereen zorgt ook altijd voor een goed bewaakte basis, dus de conflicten zijn vaak pittig. Komt daar nog bij dat er piraten rondzwerven die niets liever doen dan met hun zware schepen de meest succesvolle speler aan te vallen. Elke vijftien minuten wordt er wel iemand aangevallen door piraten, dus je moet ten alle tijde scherp staan. Uren aan een stuk. Denk je dat je piraten op bezoek zult krijgen, biedt dan om geld te zetten op het hoofd van een ander. De piraten vallen immers diegene aan met de grootste som op het hoofd. Hierdoor ontstaat vaak een leuke biedingsrace.

Een goede verdediging is soms de beste aanval.

De Trinity versie waarover ik beschik, bevat ook de twee recentste microuitbreidingen. Micro omdat er telkens weinig grote toevoegingen werden gedaan maar er ook niet veel geld werd voor gevraagd. Ik ga ze niet tot in detail bespreken, dat zou mij te ver leiden, maar bij deze toch een schets van de nieuwigheden. De eerste uitbreiding , Entrenchement neemt voornamelijk enkele frustraties weg vanuit het eerste deel. Zo waren er veel klachten rond de zwakke defensiestructuren. Ook gebeurde het vaak dat ik eigenlijk aan het strijden was in een ver planetenstelsel, en er piraten opdoken rond mijn hoofdbasis. De schade was aanzienlijk eer ik mijn vloten terug ter plaatse kreeg. Met de uitbreiding zijn deze issues van de baan. Je kunt je basissen nu flink wat uitbreiden zodat ze wat weerwerk kunnen bieden. Verwacht hier echter niet teveel van want een Star Base upgraden kost bakken geld. Ik denk niet dat ik er ooit veel meer dan twee tegelijk in het bezit gehad heb. Het is wel een belangrijk element  van de gameplay geworden, de uitbreidingen aan de basis kregen zelfs een eigen tab in de technology tree. Om de verdediging helemaal af te werken kun je ook mijnenvelden leggen sinds deze uitbreiding. Mochten je aanvallers je Star Base overleven, dan kun je de laatste restanten helemaal van de kaart vegen met enkele van deze geniepige explosieven. Maar de A.I. is ook niet blijven stilstaan, ook de PC zal deze nieuwe mogelijkheden ten volle benutten waardoor je vaak onverwacht flink wat weerwerk krijgt. Als toetje krijg je nog wat interfaceverbetering en grafische effecten er bovenop.

Vriendjespolitiek kan lonen.

De tweede uitbreiding heet simpelweg Diplomacy en dat is ook de grootste toevoeging in deze expansion. Er is nu een veel grotere focus gelegd op relaties. Om dit te benadrukken hebben ze een nieuwe technology tree ingevoerd en kun je nu aan de hand van je statusschermen ook je relatiesscore zien tov. de facties. Mocht vechten je meteen het angstzweet doen uitbreken, dan kun je opteren om je winst te delen en een "Allied Victory" na te streven. Door je vrienden goed te kiezen, kun je het zware werk aan hen overlaten. Je kunt vriendschappen smeden door resources te doneren of via een nieuwe type unit. Eens alles koek en ei is, kun je tegen betaling anderen opdrachten laten uitvoeren. Zo kun je voor wat kristallen, je vriend (npc of menselijk) een bepaalde tegenstander laten aanvallen. Deze missies kun je zelf continu uitreiken maar er zullen er uiteraard ook in je eigen bak belanden. Ooit moet je er wel een paar uitvoeren, anders zal de vriendschap niet blijven duren. Geven en nemen is de boodschap dus. Mits wat investeringen in de technology tab, kun je nu ook piraten sturen naar andere spelers. Hoe meer geld je erin stopt, hoe zwaarder de piratenvloot. De maps zijn ook aangepast waardoor je vlugger tegenspelers zult ontmoeten. Het zal vaker voorvallen dat je al gauw een andere speler een vette planeet ziet kolonialiseren. Het kan een goed moment zijn om reeds een vroege alliantie op te bouwen. De kaarten zijn iets compacter en de ligging van de planeten werkt deze conflicten in de hand. En als het echt niet snel genoeg gaat, kun je bepaalde aspecten (zoals bouwsnelheid, schipsnelheid of research) bespoedigen. Een verder lichtpuntje in deze upgrade, is de A.I. . Wees gerust dat zij net even graag allianties smeden terwijl jij rustig je basis aan het uitbouwen bent.  Een reden te meer om zelf op tijd actie te ondernemen.