De Sims: Eilandverhalen

Gereviewed voor PC door Psychokillah

Review | 27 February 2008 10:20 -

Wordt het jou ook allemaal wat te veel? Zit je baas dag in dag uit op je kap of ben je het zat met die leraar wiskunde? Komt er maar geen einde aan al dat werk? Zit moeder de vrouw ook nog eens te zeuren dat de afwas en de strijk nog gedaan moeten worden? Kortom, wil je er gewoon eens eventjes tussenuit? Geen paniek. Gooi die gsm weg, trek je internetmodem van de muur, installeer De Sims: Eilandverhalen en ontspan jezelf op een onbewoond eiland.

All by myself

De Stories-subreeks, waaronder deze The Sims: Castaway Stories (of ook wel De Sims: Eilandverhalen) behoort, is een beetje de vreemde eend in de bijt als het op uitbreidingen aankomt, want als een van de weinigen kan je deze volledig stand-alone kopen. Dit doet meteen ook vermoeden dat dit niet weer yet another The Sims-uitbreiding is, maar dat er een speciaal smaakje aan zit en dat klopt, want in deze uitbreiding verlaat je de huiselijke sfeer van je gezinnetje van volledig uitgebouwde Sims en zal je helemaal alleen op pad moeten met een nieuw personage.

The story of my life

Bij aanvang van de Story mode wordt je dus geacht een alter ego te construeren. Dit personage is wel eens toe aan een lange luie vakantie en besluit alles en iedereen achter te laten voor een heerlijke cruise. Tot er natuurlijk een zekere Murphy ten tonele verschijnt en heel het plan in duigen (of liever in het water) laat vallen, want je schip loopt op de klippen en enkele ogenblikken later zal je je moederziel alleen op een onbewoond en onontgonnen eiland bevinden.

Leuk is anders natuurlijk, maar het zij zo, dus je kan er op zo'n moment alleen maar het beste van proberen te maken. In de eerste fase van het spel zal je je Sim vooral in leven moeten zien te houden. Hoe je dat doet, wordt allemaal haarfijn uitgelegd in de vorm van een tutorial. Daarin leer je hoe je zaken moet verzamelen, vuur moet maken, dingen moet bouwen, enzovoort.

Alleen maar jezelf in leven houden wordt op de duur natuurlijk ook behoorlijk saai, dus daarom krijg je in een volgende fase nood aan een vlot om van dat verdomde eiland af te geraken. Dit einddoel zal je uiteindelijk bereiken door het oplossen en voltooien van verschillende doelstellingen. Zo krijgt het spel een zeker RPG-tintje. Elke opdracht die je tot een goed einde brengt, stuurt je steeds dichter naar huis.

Door het uitvoeren van deze opdrachten ontdek je ook gaandeweg andere eilandbewoners waarmee je kan communiceren en samenwerken. Zo wordt je meegezogen in een spannend verhaal van vriendschap en magie. Nu ja, spannend... laat ons zeggen dat we al voor hetere vuren gestaan hebben, want met een beetje doorzettingsvermogen heb je de Story mode in een paar uurtjes uitgespeeld. Dat maakt meteen duidelijk dat de ontwikkelaars mikken op een zeer brede doelgroep, waaronder dus ook minder doorwinterde gamers.

Vrij spel

Zoals in elke The Sims-game krijg je natuurlijk ook de keuze om in Free Play mode te spelen. Daarin ben je niet gebonden aan het uitvoeren van vooropgestelde opdrachten en het behalen van einddoelen, maar ben je vrij om te doen en laten wat je maar wil. Je start een gezinnetje, bouwt een tropisch huisje en zorgt er dan gewoonweg voor dat je Sims in leven blijven en dat aan hun dagelijkse behoeften voldaan wordt. De aanwezigheid van de free play mode vergroot de levensduur natuurlijk aanzienlijk, daar je op die manier zelf je verhaal bouwt en steeds weer andere dingen kan gaan doen.

Een job hebben ze natuurlijk niet op het eiland, deze worden in Castaway Stories vervangen door het zoeken naar allerlei grondstoffen. Zo ontvang je geld en daarmee kan je dan nieuwe items kopen, zoals bijvoorbeeld een nieuw hemdje of een stuk meubilair. Er zijn drie types van taken: jagen, verzamelen en handenarbeid. Deze hebben elk hun specifieke focus op het werk dat moet gedaan worden. Ben je niet zo een werker, maar eerder van het delegerende type, dan kan je ook een vriendschapsband sluiten met de apenkolonie op het eiland en hen al het werk laten doen.

Dumb & Dumber

Wat de AI betreft was ik niet meteen enthousiast, want het lijkt alsof de Sims op een eiland opeens een pak dommer zijn geworden. Vaak weigeren ze naar een plaats te gaan omdat ze er niet naartoe kunnen, terwijl ze eigenlijk simpelweg doorheen de struiken kunnen lopen, en dan laten ze ook maar ineens alles vallen waarmee ze bezig waren. Dan moet je terug de uitvoering van hun opdracht starten en hen anders proberen te laten lopen. Geloof me, dat kan op de duur frustrerend worden.

Look & Feel

De originele The Sims 2 verscheen ondertussen al 4 jaar geleden. Elke uitbreiding wordt nog steeds op dezelfde grafische engine gebouwd, dus je kan al raden dat er al wel wat stof ligt op hetgeen je op je scherm te zien krijgt tijdens je speelsessies. Maar je kan ook niet meer verwachten van een game die ondertussen al enige leeftijd heeft en toch nog razend populair is. Wat me wel plezier doet is het feit dat de engine in de loop van de jaren veel stabieler is gemaakt en ondertussen loopt als een trein.

Afrondend kan ik nog vermelden dat het geluid een pluim verdient. Conversaties zijn nog steeds niet meer dan wat gebrabbel, maar de achtergrondmuziek ligt dit keer perfect in de lijn van het onbewoond-eilandgebeuren. De begeleidende muziek geeft je echt een ontspannen gevoel. Dus als je het spel op zich beu bent, kan je het nog altijd gebruiken als muziek-cd na een zware dag op het werk.