Met blokken spelen is leuk!...

26 January 2006 13:42 - Toen schiep God (...). Het zijn de allereerste woorden van de Bijbel, het boek dat nog steeds als maatstaf voor velen geldt en de bakermat van onze Westerse samenleving vormt. Zo ook trekken fabrikanten hieruit hun conclusies , en stellen ze dat er zoiets als een ingebakken bouwzucht in allen van ons heerst. Een gat in de markt is het niet meer, maar toegegeven dat construeren pure fun is, storten we ons met plezier op deze titel!

Tycoon games allerhande zijn reeds de revue gepasseerd, maar de meesten werden afgedaan als te zwak, niet origineel, noem maar op. Als een eiland in deze zee van miserie pronkt de Simcity reeks van EA. Al jaren geleden een waar schot in de roos. Blijkbaar stellen we ons niet tevreden met het oprichten van een restaurant of een hotel, maar zien we het groots: steden willen we creëren!

Uit dit merkwaardige huwelijk van willen bouwen en het succes van de stad, werd een schepsel geboren met de naam ‘Tycoon City: New York’. Op papier kan het alvast niet stuk, maar gelukkig ziet de praktijk er heel anders uit. Zal je met dit spel werkelijk The Big Apple van je dromen kunnen reconstrueren? Ondergetekende heeft alvast de moeite gedaan het voor jullie op te snorren en op je favoriete gamessite te zetten.

Tycoon in het kwadraat

Je start het spel met een kale plek, waar van jou verwacht wordt dat er eens een pracht van een stad zal pronken. De wegen, die de fundamenten van je gemeenschap zullen uitmaken, zijn reeds aanwezig, en het is de bedoeling zelf binnen dit wegennet districten uit de grond te laten rijzen. Hier komen we meteen tot het eerste pijnpunt van het spel, je kan dus zelf geen enkele vorm van straten leggen, om het verkeer te sturen. Toch wel een kaakslag voor de diehard fanaten van het genre, want net zoals velen heb ikzelf zeer genoten van het leggen van vervoersmogelijkheden in Simcity 4, en zeker in diens uitbreiding.

De makers willen dit goedmaken, door de speler helemaal vrij te laten in het plaatsen van buurten. Het ben jij die bepaalt waar de armen zullen hokken, de rijken zullen zetelen, de arbeiders kunnen gaan zwoegen, en de industriëlen duchtig handel kunnen drijven. Hierdoor krijgt je stad een zeer persoonlijk tintje, ondanks dat je dus het verkeer zijn gang zal moeten laten gaan. Het is dus uiteindelijk de bedoeling om gewoon alles vol te bouwen, naar eigen goeddunken. De huizen die je optrekt zullen al vlug betrokken worden door stedelingen, die een toekomst bij jou wel zien zitten.

Maar je virtuele inwoners zullen niet de enigen zijn die proberen te overleven. Je strijdt namelijk tegen een computergestuurde tegenstander die op zijn beurt bedrijven uit de grond zal stampen in andere regio’s van je stad. Ondanks het feit dat je niet persoonlijk tegen deze vijand zal moeten concurreren, is het wel belangrijk dat je het als zakenman goed doet, daar je fondsen om je nederzetting uit te breiden ervan afhankelijk zijn.

Je zal je niet persoonlijk in het zakenwereldje moeten storten, dat doen de bedrijven wel voor jou. Op voorwaarde dat jij een aardig stekje voor hen uitdoktert in je metropool. Een biochemisch bedrijf in het midden van een residentiële wijk, ver weg van een afzetmarkt, zal al snel in het rood gaan, en bovendien nog protest uitlokken ook. Probeer dus je fabrieken strategisch juist te plaatsen, rekening houdend met alle factoren die enige invloed hebben. Vergeet ook niet dat als je twee beenhouwers naast elkaar neerpoot, ze elkaar kapot zullen concurreren. Op zoek gaan naar het gat in de markt is dus de boodschap.

Een van de grote pluspunten van de game is dat het micromanagement een minder prominente rol werd toegeschreven. In voorgangers moest je soms tot vervelens toe allerlei onbeduidende prijzen in orde brengen om achteraf geen cent over te houden. Deze frustratie is verleden tijd, nu met City Tycoon.

Om jezelf dan toch nog wat nuttig bezig te houden, kun je de looks van je compagnieën wat bijtunen. Kies een ander soort gevelsteen en bijhorende kleur, om je stad te laten openbloeien. Zo kan je zelfs gettowijken creëren, door b.v. alle gevels van een bepaalde wijk een paarse tint te geven. Bijkomend zal je ook nog andere visuele aspecten naar je hand kunnen zetten, zoals een nieuw uithangbord plaatsen, of iets fraais voor de deur zetten, zoals een menukaart of een mascotte.

It’s alive!

Waarom velen afhaakten bij de Simcity-reeks, is door het feit dat het spel te snel verveelde. Je had een dijk van een stad gesticht…en verder? Wezenloos bevond je je achter het computerscherm, met het gevoel dat je heel wat nuttiger en leuker kon doen dan wat naar een virtuele termietenheuvel te gapen. Het innig contact dat je met het bouwen van je metropool had, ben je kwijt nu deze af is.

Om deze verveling tegen te gaan, heeft Atari er voor gezorgd dat je stadje als het ware tot leven zal komen voor je neus. Tot 60 000 echte inwoners zal je stad kunnen herbergen, elk met hun eigen dagelijkse beslommeringen. Deze mensen moeten zich dus elke dag op alle mogelijke manieren een weg doorheen het verkeer banen. Je zal de mogelijkheid hebben om met je camera dwars door de stad te vliegen, om elk individu in volle glorie te kunnen waarnemen. Ten gepaste tijden zullen er parades, betogingen, feesten, ongevallen, gebeurtenissen,… plaatsvinden om het geheel boeiend te houden.

Op de koop toe zal je elke burger afzonderlijk kunnen polsen naar zijn idee over jouw levenswerk. Afhankelijk van waar deze persoon woont en werkt, zal je tot een aantal conclusies moeten komen. Vindt hij het thuis oersaai? Dan is de gehele buurt aan wat entertainment toe. Toch moet je oppassen vooraleer je halsoverkop zijn wensen invult. Soms zijn de oorzaken waardoor het mannetje zich ongelukkig voelt anders dan ze in werkelijkheid zijn. Aandacht is dus vereist om tot een waar Utopia te komen!

De mensen die hun gebouwen nog graag hadden zien evolueren doorheen de tijd, moet ik jammer genoeg met een kluitje het riet in sturen. Je sticht Manhattan in het jaar 2005. Het plan om rond 1900 al te beginnen bouwen, heeft men laten varen, omdat de boel anders te complex werd. Per slot van rekening moet die hele handel nog deftig kunnen draaien ook.

Toekomstmuziek

Tycoon City: New York komt uit in februari van dit jaar, maar de bedenkers lopen (te) hard van stapel, daar ze reeds enkele uitbreidingen gepland hebben, nog voor het eigenlijke spel onze gamesboeren terroriseert. Als aanvulling zou je dan gans nieuwe districten tot je beschikking krijgen, zoals de welbefaamde The Bronx. Maar zelfs compleet nieuwe spellen zoals Tycoon City: London en Tokyo spoken al door de gedachten van de ontwikkelaars. Wij zullen alvast tevreden zijn als deze titel aanslaat, de rest is voor later.

Conclusie

Alles bij elkaar gegoten kunnen we besluiten dat dit spel zeker geen doordeweekse Tycoon is. Een aantal aangename en originele features moeten er voor zorgen dat dit spel niet op de lijst van genomineerden voor ‘genres die het nét niet haalden’ van onze dierbare columnist Pontius terecht komt. Toch heb ik wat het gevoel dat het product niet bij de grote massa zal aanslaan. De fans daarentegen markeren februari best extra nadrukkelijk op hun kalender, en voor iedereen die gewoon vroeger graag met blokken speelde, ik zou zeggen, geef het een kans!
Laat de schepper in jezelf de vrije loop als je The Big Apple van grond af aan opnieuw opbouwt. Laat je zakeninstinct de bovenhand nemen in een poging een economische reus te worden binnen je eigen stad. Voor iedereen die graag eens iets maakt, i.p.v. altijd maar alles af te breken, waag je kans met deze fijne titel!