Warhammer 40.000: Dawn of War - Soulstorm

Review | 27 March 2008 11:26 -

Door het overdonderende succes van Company of Heroes zou men wel eens kunnen vergeten dat ontwikkelaar Relic Entertainment nog meer RTS-pareltjes op zijn palmares heeft staan, waaronder het schitterende Warhammer 40.000: Dawn of War. Hoewel dit spel reeds een paar jaartjes oud is wordt het nog steeds veel gespeeld, wat voor uitgever THQ een goede reden was om groen licht te geven voor een derde en laatste uitbreiding, die de naam “Soulstorm” meekreeg.

Geschiedenisles

De jongere lezers van 9lives zullen het waarschijnlijk in Keulen horen donderen als ik het heb over Warhammer 40.000: Dawn of War. Begrijpelijk, want dit spel werd reeds in 2004 uitgebracht door ontwikkelaar Relic Entertainment, die toen vooral bekend was van Homeworld. Dawn of War sloeg in als een bom, omdat het in die tijd behoorlijk vernieuwend was: in plaats van in je basis raffinaderijen te bouwen en grondstoffen te ontginnen, moest je er op uit trekken om zogenaamde Strategic Points te veroveren om geld te verdienen. Deze liggen verspreid over de hele map, waardoor er al vanaf het begin van het spel keihard gevochten moet worden als je voldoende grondstoffen wil garanderen.

Dit concept is door Relic verder uitgewerkt in Company of Heroes, maar de Dawn of War reeks bleef enorm populair dankzij de verslavende multiplayer en de heerlijk bloederige manier waarop de actie op je scherm getoverd wordt. De afgelopen jaren zijn er reeds twee uitbreidingen verschenen (Winter Assault en Dark Crusade) en voor deze derde uitbreiding werd er beroep gedaan op ontwikkelaar Iron Lore, die we nog kennen van Titan Quest en onlangs jammer genoeg zijn deuren heeft moeten sluiten.

Stand-alone

Opvallend is dat Soulstorm stand-alone is, dat wil zeggen dat je de oorspronkelijke versie van het spel niet hoeft te bezitten om deze uitbreiding te kunnen spelen. Er is wel één addertje onder het gras: dit geldt enkel voor de singleplayer. Als je de rassen uit het originele spel of uit de vorige twee uitbreidingen in multiplayer wil spelen dan moet je een geldige cd-key van deze voorgangers ingeven. Om deze theorie te testen heb ik mijn exemplaar van de originele Dawn of War nog eens van onder het stof gehaald, en ja hoor, na het ingeven van de cd-key kon ik probleemloos met de Space Marines en consoorten spelen.

Nieuwe rassen

Laten we nu eens kijken wat er zoals nieuw is in deze uitbreiding. Eerst en vooral zijn er twee nieuwe rassen aan het spel toegevoegd. De Sisters of Battle bestaan uit een legertje dames die behoorlijk hun mannetje kunnen staan op het slagveld. Ze kunnen de grondstoffen die geleverd wordt door de veroverde strategische punten omvormen tot Faith. Deze nieuwe vorm van energie kunnen ze gebruiken om speciale aanvallen (de zogenaamde Acts of Faith) uit te voeren. Verder beschikken ze over speciale eenheden die je aan je squads kan koppelen, zodat deze extra mogelijkheden krijgen.

Het tweede nieuwe ras komt met de mysterieuze naam The Dark Eldar’s en is een soort evil versie van de Eldar uit het originele spel. Ook zij hebben een nieuwe vorm van energie, de Soul Essence, die ze kunnen halen uit de lichamen van verslagen vijanden. Als ze voldoende Soul Essence verzameld hebben kunnen ze verschillende spells uitvoeren, waarmee ze zelfs een grote groep vijanden gelijk kunnen treffen. Met deze twee rassen erbij zijn er in totaal maar liefst negen speelbare rassen, wat een stuk meer is dan de gemiddelde RTS.

Nieuwe eenheden

Elk ras heeft er ook een nieuwe eenheid bij, en op één uitzondering na gaat het steeds om vliegende eenheden. Zo krijgen de Orks er een soort bommenwerper met de leuke naam 'Fighta-Bomma' bij, terwijl de Eldar over een snel Nightwing gevechtsvliegtuig kunnen beschikken. Eerlijk gezegd vond ik geen enkele van deze eenheden echt nuttig, ze zijn precies maar in het spel gestoken omdat een uitbreiding nieuwe eenheden hoort te hebben. Jammer, want nieuwe eenheden kunnen de strategie van een bepaald ras grondig veranderen.

Singleplayer

Om het spel ook toegankelijk te maken voor nieuwe spelers is er een duidelijke trainingsmissie voorzien. Deze komt ongeveer overeen met de tutorial uit de originele Dawn of War, en legt je stap voor stap uit hoe je het spel moet spelen. Omdat je deze missie met de Sisters of Battle speelt, wordt er ook duidelijk gemaakt wat Faith is en hoe je dit kan opwekken.

Vervolgens kan je de singleplayer campagne starten met één van de negen beschikbare rassen. Spijtig genoeg kan je niet echt van een campagne spreken: na een introfilmpje waarin het verhaal uit de vorige delen kort wordt overlopen, kom je op een soort kaart terecht met daarop vier planeten die elk verdeeld zijn in een aantal gebieden. Net zoals in RISK, moet je per beurt een nabij gelegen gebied aanvallen en als je de strijd wint dan wordt dat gebied van jou. Als je een gevecht wint krijg je ook een aantal punten toegekend, die je bij een volgend gevecht kan spenderen om bijvoorbeeld al een aantal basisgebouwen te hebben bij de start van het spel. Dit systeem werkt goed, maar toch mis ik een échte campagne met een goede verhaallijn zoals in het originele spel.

Multiplayer

Gelukkig is er ook een deftig uitgewerkte multiplayer voorzien, die nog steeds even fun is om te spelen en alle gewenste functionaliteiten zoals chatlobby en matchmaking aan boord heeft. De verschillende spelmodi zorgen voor de nodige afwisseling, en de negen beschikbare rassen in combinatie met de meer dan honderd verschillende mappen zullen je uren zoet houden. Blijkbaar zitten er wel nog een aantal bugs in het spel, waaronder een erg vervelend exemplaar waardoor de Sisters of Battle over oneindig veel grondstoffen kunnen beschikken. Laten we hopen dat dit snel wordt opgelost door een patch.

Retro gaming

Het originele spel dateert van 2004 en de graphics zijn sindsdien op geen enkel gebied verbeterd. Dit heeft als grote voordeel dat het spel ook vlot zal draaien op oudere pc’s waardoor meer gamers het kunnen spelen, maar de verouderde graphics met fletse textures, weinig polygonen en het ontbreken van moderne snufjes als bumpmapping en pixelshaders zal je er moeten bijnemen.