Operatie Hete Priester in München met XCOM: Enemy Unknown

06 March 2012 14:00 -

Achttien jaar geleden konden we in deze contreien genieten van XCOM Enemy Unknown. Uitgever 2K kwam enkele jaren geleden op de proppen met een herbeleving van de serie, maar dat project -een eerstepersoonsshooter in hetzelfde universum, zij het andere tijdsfocus, simpelweg genaamd XCOM- werd ondertussen na tal van kritieken uitgesteld tot een op nader onbepaalde datum. Met deze remake van het misschien wel beste turn-based strategie-spel ooit geeft 2K ontwikkelaar Firaxis een diepgaande verantwoordelijkheid in handen. 9lives trok naar München om een frisse kijk te krijgen op dit gedurfde project.

Toegegeven, het is geen sinecure om nog maar te beginnen aan deze opdracht. De old-school gamers die indertijd oud genoeg waren om het origineel te spelen zullen bijzonder hoge verwachtingen met zich meedragen, terwijl de jonge garde waarschijnlijk vooralsnog geen ene moer geeft om deze titel die nog alles te bewijzen heeft. Turn-based strategy is een genre dat sowieso niet meteen alle aandacht en respect krijgt dat het verdient, en dat zal deze opdracht enkel een minder toegankelijk pad naar succes opleveren.  Sinds de gebroeders Gollop in de late jaren '80 en begin jaren '90 bezig waren met het idee rond en de uitwerking van deze game is er op zowat elk gebied dat te maken heeft met de ontwikkeling van games immens veel veranderd.  Het achtergrondverhaal is nochtans redelijk simpel; sinds de jaren '60 zijn we ons op aarde ervan bewust dat buitenaardsen geregeld langskomen op onze planeet, en het niet meteen goed bedoelen met ons nochtans sympathieke ras. De geboorte van de eXtraterrestrial Combat Unit (X-COM) is dan ook snel een feit, en moet als globale verdedigingsmacht ingrijpen bij elk mogelijk UFO-incident.

Hete Priester
Nadat een aanstekelijk smooth jazz-deuntje de glijdende camera begeleidt tot bij een wagen aan een verkeerslicht begint het ons te dagen dat er iets mis is. Zelfs seconden nadat het licht op het groenste groen sprong verroert de chauffeur niet. Een tergend trage camerabeweging later weten we waarom de wagen blijft pinken en niet verderrijdt: het portier is geopend en een levensloze hand bengelt naar buiten. Enkele tellen later kruipt een grijze Sectoid-alien voorbij  en komen we te weten dat deze situatie eigenlijk op een computerscherm in de XCOM-basis wordt bekeken. In een mum van tijd bevinden we ons in een wervelende chaos met joelende soldaten die zich naar hun hoverjet reppen, geruggesteund door episch opzwepende muziek.  Het is tijd voor Operatie Hot Priest...

Battlescape 2.0
Op ons intel-scherm zijn enkele details logischerwijs nog niet vrijgegeven, teveel informatie op voorhand los laten zou niet fijn zijn moeten ze bij ontwikkelaar Firaxis gedacht hebben. Over het land, de graad van panieksituatie en de oorzaak van gebeuren tasten we dus in het duister, maar het doel van de missie is duidelijk geformuleerd: Onderzoek de ontvoeringen in de stad, en neutraliseer alle vijandelijke aliens op de missielocatie.  XCOM: Enemy Unknown speelt zich af in onze tijd, en wij vertolken de rol van de chef van XCOM. Spijtig genoeg hebben we nog altijd geen enkel idee wat de aliens juist willen, maar onze intentie om daar achter te komen is verre van onbestaande. Wanneer ons futuristisch vliegtuig landt stormen onze troepen op de vijand af. De klassieke XCOM-view (vroeger battlescape genoemd) is weer als vanouds van de partij, en ook de fog of war is prominent aanwezig.  Ons team van vier, bestaande uit een heavy weapons guy, sniper, support en assault, voor de verandering bestaande uit drie Russen en een Italiaan, spot meteen een groepje grijze Sectoids die aan het knoeien zijn met enkele mensenlijken.

Aardig weerwerk
In de Action bar krijgen we een aantal mogelijkheden voorgeschoteld voor onze heavy weapons-soldaat Vorybor. Een low probability-shot riskeren zou dom zijn, dus gaat hij voor suppression fire. Meteen wordt er vloeiend geswitcht naar een animatie die het bijna ongeloofwaardig maakt dat de ingame-engine deze produceert. Bijzonder mooi weergegeven. De strakke lasers die onze soldaat wegknalt zijn ook een streling voor het oog op het immense scherm waarop we deze XCOM: Enemy Unknown te zien krijgen. De sniper kan niet bewegen en schieten tegelijk(een ziekte waar onze assault-meid Anna dan weer geen last van heeft bij momenten), en besluit na het evalueren van de cover-opties -weergeven met schildjes die de gradatie van bescherming tonen- met zijn grappling hook op het dak van tankstation te kruipen. Tijdens hun beurt bieden de Sectoids aardig weerwerk, en verschuilt hun leider zich in het tankstation, waar hij zich met een healende beam opstelt om zijn collegae te beschermen. Bovendien heeft hij van daaruit ook een betere kans om te raken, en aangezien zijn plasma pistol exploderende projectielen afschiet ziet het er helemaal goed uit voor de aliens. Gelukkig biedt het XCOM-team weerwerk, en zijn er combo's tussen verschillende soldaten mogelijk. De support gaat suppressen, terwijl de heavy weapons dichterbij komt en een granaat gooit naar een geparkeerde auto. Op zich lijkt dat geen logische keuze bij een tankstation, maar in een game moet dat kunnen. De granaat heeft een volle beurt nodig om tot ontploffing te komen, maar daarna is het wel over en uit, want onze sniper weet vanop het dak met een precisieschot een einde te maken aan het leven van de derde sectoid.

Missie volbracht
Een eindje verderop ziet de situatie er echter iets minder rooskleurig uit, enkele Mutons vertoeven in het gezelschap van een Berzerker, een nieuwe unit die we in het origineel nog niet mochten ontmoeten. Het team heeft dus niet alleen de klassieke gameplay gerestaureerd, ook enkele toevoegingen zijn gedaan. De verstandige move zou nu zijn om het hele team te laten hergroeperen, maar dat is niet naar de zin van Sam Woodward (2K) die de controller in handen heeft. Pete Murray (ontwikkelaar Firaxis) verklaart dat hij wil laten zien welke andere mogelijkheden er zijn om rond een situatie te navigeren, en hij wil ook enkele aspecten tonen die anders niet aan bod zouden komen. De Berzerker mept dus meteen onze soldier tegen de grond, met een redelijk indrukwekkende slag. Hierdoor hebben we kennis gemaakt met Permadeath (eens dood is definitief dood, waardoor je beseft dat je toch wel redelijk goed zal moeten opletten met je mankrachten, want een missie afmaken met een klasse minder is een serieus probleem), en de Destructability wordt ook nog maar eens ten volle getoond, er zit een groot gat in de muur van het winkeltje waar de mutons en de berzerker zich bevinden. Onze heavy wordt echter suppressed, en kan dus niets uithalen. De sniper heeft geen clean shot, en assault-Anna is te ver weg, maar kan gelukkig zoals eerder vermeld in dezelfde beurt schieten en ver lopen met de Run&Gun ability. De aandacht wordt afgeleid in haar richting, waardoor de heavy unsuppressed is, en de rocketlauncher kan gebruiken richting Berzeker. De rocket knalt onderweg niet alleen een vuilbak aan gort, ook het gehele dak en de voorkant van de shop zijn verdwenen, waardoor de sniper een clean shot krijgt. Mission accomplished, in Edmonton, Canada om 5:19u. Excellent resultaat, alle aliens zijn dood.

Nieuw kleedje
Op naar de basis, waar we een debriefing krijgen. Xeno-biology ontdekkingen, een aantal wapen-fragmenten, alien materials, twee Sectoid-lijken, twee Muton-lijken. De jongens in de Science labs zullen hier wel weg mee weten, en een deel van de nieuwigheden verwerken in handige technologie of wapens.  Een soort poppenkast-aanzicht werd gebruikt om de ondergrondse basis weer te geven, en garandeert een snelle switch tussen de verschillende ruimtes(Situation Room, Xeno-biology, Satellite Nexus, Thermo Generator, barracks ed). Bovendien is er een uitgebreid menu waarin je je personages kan bewerken(Belgische nationaliteit!), en de naam aanpassen, zodat de game toch een persoonlijker tintje krijgt. Vanuit Mission Control komen we ook bij een ronddraaiende wereldbol, de vroegere Geoscape die spijtig genoeg toch hernoemd werd. De hologlobe is wel ontzettend mooi weergegeven, en de sterrenhemel die zich semi-transparant errond bevindt tart alle verbeelding.  Een laatste blik krijgen we nog op de Hangar, waar onze interceptor ships worden uitgerust met Avalanche missiles. Meer wilde de ontwikkelaar hier nog niet over kwijt, maar of er ook combat met ships zal zijn is wel een interessante vraag.

Vraagtekens
Het gigantische ruimteschip dat op het einde van demo neerstort, en quasi intact wordt gerecupereerd door het XCOM-team geeft ook enkele serieuze vraagtekens de kans om op te poppen, en het zal vast nog wel even duren voor we hier meer van horen. Verwacht deze week ook nog een interview met Pete Murray, om nog enkele dingetjes te verduidelijken!

Wat er binnenkort ook van moge zijn als er meer informatie wordt vrijgegeven, onze eerste ervaring met deze XCOM: Enemy Unknown viel pakken beter mee dan verwacht. Niet alleen zag het er veel beter uit dan we durfden hopen, en is de soundtrack van de handen van Michael McCann (u welbekend van Deus Ex: Human Revolution !) waardoor het sfeertje meteen goed zit, de gameplay lijkt ook geconserveerd en naar minstens hetzelfde niveau vertaald te zijn. Het is dan ook ontzettend spijtig dat we zelf geen beslag konden leggen op de controller. En ja, beste 9liver, je leest het goed. Deze titel komt uit op PC én console, maar voor een turn-based strategy-titel mag dat geen probleem vormen qua controls. Het lead-development platform is de PlayStation 3, wat wel zou kunnen impliceren dat de pc-port van ietsje minder kwaliteit kan zijn. Hoewel Pete Murray van Firaxis ons meermaals op het hart drukte dat dat zeker niet het geval zou zijn, hebben we hier toch serieus onze twijfels over. Bottom line: ergens in 2012 kunnen we aan de slag met een glorieuze remake van een van de beste games ooit, en dat kan voor ons al niet meer stuk...